Në Egjiptin e lashtë skllevërit nuk kishin këpucë, por vishnin sandale me gjethe palme, kurse krerët mbathnin sandale të bëra nga papirusi. Ata që i përkisnin një klase më të lartë, vishnin sandale me majë. Shtresa e lartë mbante këpucë me ngjyrë të kuqe ose të verdhë, si shenjë fuqie. Ishte viti 1818, kur u shpik këpuca e djathtë, pasi deri më atëherë, nuk kishte dallim mes këpucëve për këmbën e djathtë apo të majtë. Palët e para të këpucëve të ndryshme u shpikën në Filadelfia.
Në vitet në vijim monarkia ishte ajo që vendoste se çfarë këpucës do visheshin apo jo. Arsyeja e kësaj çmendurie, vinte nga Anglia, ku mbreti Henri i 18-të bëri të famshme këpucët me lidhëse. Ai nxorri ligjin që këpucët duhet të ishin 6 inç të gjera dhe kjo sepse donte të fshihte gungën e shëmtuar në këmbën e tij. Duke qenë i shkurtër, ai i solli shumë në modë këpucët me taka për meshkuj. Femrat filluan të veshin taka të larta si një mënyrë për t’iu afruar fuqisë mashkullore.
Gjithashtu takat filluan të përhapeshin edhe mes shtresës së ulët dhe për të bërë një diferencim, takat e veshura nga elita, u bënë tepër të larta për të ruajtur nivelin.
Takat ndahen në dy grupe: të trasha dhe të holla. Të trashat për burra dhe të hollat, fine për gratë.
Duke qenë se femrat dhe klasat e ulëta filluan të vishnin masivisht këpucët me taka të larta duke krijuar imitime të shtresës së lartë, meshkujt u detyruan të hiqnin dorë duke ia lënë tërësisht femrave. Ato i kthyen takat në një aksesor femëror.
Në Hungari, dhëndri duhet të ngrejë një dolli duke pirë nga këpuca e nuses.
Në Kinë, një nga këpucët e nuses duhet të hidhet nga çatia. Këpuca duhet të jetë e kuqe, për t’i sjellë çiftit fat të mbarë.
1.Këpucët që gjendeshin gjerësisht që në qytetërimet e para ishin sandalet edhe pse disa kultura kishin këpucë të mirëfillta. Në Mesopotami mbanin një lloj këpuce të butë, të përbërë nga lëkura, e ngjashme me mokasinot e sotme. Vishej nga njerëzit e malit që jetonin në kufi të Iranit.
2.Në fillimet e barokut, këpucët e meshkujve dhe femrave ishin mjaft të ngjashme, por diferencoheshin nga materiali dhe çmimi.
3.Moda tipike e shekullit të 18-të.
4.Në fillimet e viteve 1800-të, këpucët e meshkujve dhe të femrave më në fund filluan të diferencohen nga njëra-tjetra në stil, ngjyrë, takë, dhe formë. Pas shumë ndryshimesh, taka standarte për meshkujt u vendos 1 inç.
5.E majta e këpucës, nuk diferencohej nga e djathta.
6.Ndryshimi i këpucës në sajë të zhvillimeve teknologjike që u fut në procesin e krijimit të këpucës.
7.Në ditët e sotme ka këpucë për çfarëdolloj eventi, rasti dhe preference. Dizajnerat po i mëshojnë më tepër estetikës sesa funksionalitetit.
*Publikuar në revistën “ICON” nr.4
