Kjo është një nga ato dilema sociale që nuk kanë një përgjigje të prerë “po” ose “jo”. Për disa, është një vijë e kuqe që nuk duhet kaluar kurrë. Për të tjerë, është një situatë që mund të menaxhohet me kujdes, respekt dhe komunikim. Në thelb, gjithçka varet nga konteksti, njerëzit e përfshirë dhe mënyra si trajtohet situata.
Në radhë të parë, rëndësi ka historia mes mikut/mikeshës dhe ish-partnerit/es së tyre. Nëse marrëdhënia ka qenë serioze, e gjatë ose ka përfunduar në mënyrë të dhimbshme, hyrja në një lidhje me atë person mund të shihet si një tradhti emocionale. Ndjenjat nuk zhduken menjëherë dhe për shumë njerëz, kjo mund të krijojë një ndjenjë mungese respekti ose besimi.
Nga ana tjetër, nëse bëhet fjalë për një lidhje të shkurtër, që ka përfunduar pa drama dhe ka kaluar një kohë e gjatë, situata mund të shihet ndryshe. Koha shpesh e zbut ndikimin emocional dhe i jep hapësirë njerëzve të ecin përpara. Megjithatë, kjo nuk do të thotë që gjithçka është automatikisht në rregull.
Komunikimi është çelësi. Nëse po mendon të dalësh me ish-in e një shoku/shoqeje, është e rëndësishme të flasësh hapur me të përpara se të bësh një hap të tillë. Transparenca tregon respekt dhe shmang keqkuptimet. Edhe pse përgjigjja mund të mos jetë ajo që dëshiron, të paktën i jep mundësinë tjetrit të shprehë ndjenjat e tij/saj.
Gjithashtu, duhet të jesh i/e sinqertë me veten: a ja vlen kjo marrëdhënie të rrezikosh një miqësi? Në disa raste, përgjigjja mund të jetë “po”, sidomos nëse ndjenjat janë të forta dhe reale. Por në shumë raste të tjera, një marrëdhënie e re mund të mos ketë të njëjtën peshë si një miqësi e ndërtuar ndër vite.
Në fund, nuk ka një rregull universal. Ka vetëm kufij personalë, etikë dhe ndjeshmëri njerëzore. Ajo që për dikë është e pranueshme, për dikë tjetër mund të jetë e papranueshme. Prandaj, para se të marrësh një vendim, mendo për pasojat, respekto ndjenjat e të tjerëve dhe vendos me maturi nëse kjo është një rrugë që ia vlen të ndiqet.
