Rrëfimi i sinqertë i një vajze shqiptare që përballet me tradhtinë gjatë shtatzënisë, ndarjen nga partneri dhe rritjen e fëmijës e vetme.
Për cilëndo që ka nevojë t’i lexojë këto fjalë:
“Ndarja jonë nuk ndodhi pa arsye. Nuk ishte një mosmarrëveshje e zakonshme dhe as një vendim i përbashkët. Ajo ndodhi sepse ai më tradhtoi. Dhe me e rënda në gjithë këtë ishte fakti që unë isha shtatzënë kur ai bëri këtë zgjedhje.
Ndërkohë që unë mbaja brenda meje frytin e dashurisë sonë, ndërkohë që unë përjetoja gëzimin dhe sakrificat e pritjes së një fëmije, ai zgjodhi të shkonte me një tjetër – një grua më e vjetër, jo për dashuri, por për para. Ai nuk zgjodhi familjen e tij, nuk zgjodhi fëmijën e tij, por zgjodhi interesin, luksin dhe një jetë që ai e mendonte më të lehtë.
Unë e zbulova të vërtetën dhe nuk qëndrova për të luftuar për dikë që nuk e meritonte as dashurinë time dhe as familjen që po ndërtonim. Nuk u luta që ai të qëndronte, nuk kerkova llogari, nuk u përpoqa ta ndryshoja. Sepse një burrë që tradhton gruan e tij kur ajo eshtë shtatzënë, një burrë që braktis fëmijën e tij ende pa lindur, nuk eshtë një burre – është një frikacak që nuk meriton as të quhet baba.
Prandaj, unë zgjodha të largohem. Bëra dorëheqje nga një histori që nuk kishte më vlerë. Dhe ai? Ai e bëri zgjedhjen e tij. Sot është me atë grua, jo sepse e do, por sepse ajo i ofron atë që ai vlerëson më shumë se familjen
– para dhe rehati.
Por jeta nuk ndërtohet mbi tradhti dhe interes. Një ditë, ai do të kuptojë se çfarë ka humbur, do ta ndjejë boshllëkun e zgjedhjes së tij. Por atëhere do të jetë vonë.
Ndërkohë, unë jam e fortë. Kam fëmijën tim, bekimin më të madh të jetës sime. Nuk më duhet as ai dhe as askush nga ata që e mbështetën.
Nuk shoh pas, nuk më intereson çfarë bën ai dhe nuk kam më asnjë brengë për të. Unë po ndërtoj një jetë të vërtete për veten dhe për fëmijën tim.
Dhe kjo eshtë fitorja ime më e madhe!”
