Zonës së njohur si “Pazari i Ri” do t’i shtohet një tjetër vepër artistike. Nëse menduat se ndryshimet mbaruhat me aq, atëherë gaboheni.
Vepra e projektuar nga Arjon Muarremi, midis fitueseve të seksionit të arteve të aplikuara të Biennales së Mesdheut 18, hapet për publikun në tetor në sheshin qendror Avni Rustemi – Pazari i Ri.
Një kub prej sipërfaqeve efekt pasqyrë në forma të çrregullta, që reflektojnë duke thyer imazhin urban përreth, krijojnë një hapësirë të brendshme pa limit, një shprehje të një jete dixhitale që ndërthuret me dramën e masakrave në Mesdhe.
Kjo vepër bëhet pjesë e gjurmës urbane të qytetit me qëllim që të kthehet në teatër të projekteve, ekspozitave të përkohshme dhe eventeve kulturore, nga muzika në artet vizuale, nga arkitektura në urbanistikë, duke hyrë kështu në qarkun e planit aktual të Tiranës Policentrike.
Koncepti i veprës ka lindur si përgjigje ndaj temës së “Shtëpisë”, në shumëllojshmërinë e përmbajtës e të kuptimeve të fjalëve çelës “histori, konflikt, ëndrra, dështim”.
Ky objekt bëhet një mjedis intim si ai i shtëpisë. Vepra përdor fuqinë dhe lirinë e utopisë për të vizatuar shtëpinë Mesdhetare 0.0 në një dimension pa kohë, me qëllim gjenerimin e një mendimi edukativ për të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen.
Ndërsa kufijtë e dijes dhe informacionit rrënohen, distancat e tregtisë së lirë tkurren, epoka e Facebook-ut bën një hap tjetër, duke transformuar ekzistencat në përvoja për audiencën botërore, në të cilën intimiteti i jetesës është online.
Mbi këto reflektime, në veprën e tij, Arjon Muarremi lë hapur çështjen nëse ka ende kuptim të flasim për kufijtë. Duke marrë distacat nga një projektim vetëm arkitektonik, koncepti i shtëpisë nxjerr në pah forca dhe tensione që përkthehen në emocione, aktivitete sociale, ekonomi dhe politikë. “Shtëpia” kthehet kështu në mënyrë të pashmangshme në një urë midis shoqërisë dhe gjeopolitikës.
