Natyra nuk është as sfond për fotografi, as një park zbavitës. Ajo ka rregullat e saj dhe injorimi i tyre mund të ketë pasoja të rënda.
Në një nga skenat më tronditëse të filmit The Revenant, protagonisti sulmohet egërsisht nga një ari që mbron këlyshët e saj. Kjo skenë shoqërohet shpesh me një shprehje popullore amerikane për përballjet me arinjtë:
“Nëse është kafe, shtrihu. Nëse është i zi, lufto. Nëse është i bardhë, lamtumirë.”
Në realitet, shumica e kafshëve të egra shmangin kontaktin me njerëzit. Por ndërkohë që zonat rurale zbrazen, dhe habitatet e tyre natyrore po zgjerohen ose ndryshojnë, gjithnjë e më shpesh ujqër, derra të egër, çakej e madje edhe nepërka po shfaqen në periferi të fshatrave apo qyteteve.
Kafshët nuk po afrohen nga kurioziteti, por nga nevoja për ushqim, ujë apo strehë, shpesh të pamundura në habitatet e tyre të dëmtuara.
Kjo është një thirrje për kujdes dhe vetëdijësim: mjedisi i egër nuk është për t’u përdorur si sfond Instagrami apo për aventurë naive. Është një sistem i gjallë, ku rregullat nuk i vendos njeriu.
