Një përplasje që nisi në një rrugë të Vunoit mes Arjan Konomit dhe familjes së kryeministrit Edi Rama po hap tashmë një debat shumë më të madh se incidenti i 20 gushtit. Në qendër nuk është më vetëm ajo që ndodhi mes Konomit, Linda Ramës dhe truprojave të kryeministrit, por një akuzë shumë më serioze e ngritur nga gazetari: se pas qëndrimeve të tij publike kundër Ramës, dyert e Top Channel iu mbyllën dhe iu kërkua të heshtte politikisht për të qenë pjesë e ekranit.
Historia nisi në Vuno, kur Konomi denoncoi atë që e konsideronte standard të dyfishtë të policisë: banorët, sipas tij, ishin gjobitur për parkim, ndërsa automjetet e eskortës së kryeministrit qëndronin në një zonë ku parkimi ndalohej. Përplasja degradoi në debat me Linda Ramën dhe Konomi pretendoi më pas se truprojat i morën telefonin, i fshinë videot dhe ai përfundoi i shoqëruar në Komisariatin e Himarës.
Lexo edhe :
Një ditë më vonë Rama publikoi vetë një video nga incidenti dhe akuzoi Konomin se kishte bullizuar Linda Ramën dhe djalin e tyre, duke e paraqitur materialin si provë që rrëzonte versionin e gazetarit.
Por Konomi ngriti menjëherë një pikëpyetje edhe më të rëndë: sipas tij, videoja që përfundoi në duart e kryeministrit dhe më pas u publikua prej tij ishte pikërisht material i regjistruar me telefonin e Konomit, të njëjtin telefon që ai pretendonte se i ishte marrë nga truprojat. Edhe media të tjera ngritën publikisht të njëjtën çështje mbi origjinën e pamjeve.
Përplasja nuk përfundoi aty.
Pak ditë më vonë Konomi deklaroi se ishte kërcënuar nga një person që ai e identifikoi si Muharrem Sheta dhe si kushëri të Linda Ramës. Sipas Konomit, personi ishte shoqëruar në polici për këtë çështje. Konomi e interpretoi kërcënimin si të lidhur drejtpërdrejt me konfliktin e tij me familjen e kryeministrit, megjithëse një urdhër apo përfshirje e Linda Ramës në kërcënim nuk është provuar publikisht.
Dhe më pas erdhi Top Channel.
Konomi ishte përfolur dhe, sipas rrëfimit të tij, ishte kontaktuar prej javësh për rikthimin si opinionist në “Për’puthen”. Ai thotë se kishte pranuar ofertën, pavarësisht se pagesa ishte shumë më e ulët se ajo që kishte marrë në të kaluarën, dhe se ishte njoftuar madje për xhirimet promocionale të programit.
Por pas konfliktit me Ramën dhe qëndrimeve të tij publike, gjithçka ndryshoi.
Sipas Konomit, zv.CEO e Top Channel, Steliana Selmani, e telefonoi dhe i komunikoi se nuk do të ishte më pjesë e programit. Ai pretendon se gjatë komunikimit iu tha se kishte “bullizuar një femër”, referuar Linda Ramës, si dhe se, duke qenë imazh i Top Channel, nuk mund të shprehte bindje politike apo të merrte pjesë në protesta.
Por, a blihet ekrani me heshtje politike?
A duhet një moderator që merr një emision në një prej televizioneve më të mëdha të vendit të heqë dorë nga protestat, nga kritikat ndaj qeverisë dhe nga qëndrimet e tij si qytetar?
Konomi shkoi edhe më tej, duke akuzuar Selmanin për mënyrën denigruese me të cilën, sipas tij, ishte komunikuar vendimi. Ai tha publikisht se drejtuesja i ishte drejtuar me shprehjen: “mbylle buçen”.
Këtë herë nuk mbeti vetëm fjala e Konomit kundër fjalës së drejtueses.
Ai publikoi një pjesë audio të komunikimit që ia atribuoi Steliana Selmanit. Në material, ajo nuk e mohon përdorimin e shprehjes, por përpiqet ta vendosë atë në një kontekst tjetër: “mbyll buçen”, sipas shpjegimit të dhënë në audio, ishte thënë në mënyrë konfidenciale, miqësore dhe humoristike. Si në “Portokalli”.
Video ku Konomi publikoi akuzat dhe audion u zhduk më pas nga Facebook dhe Instagram. Deri tani nuk ka një provë publike që tregon se kush kërkoi heqjen e saj apo për çfarë arsye Meta e largoi materialin. Por zhdukja e një materiali që përmbante akuza ndaj një prej televizioneve më të fuqishme në vend dhe vinte pas një konflikti të drejtpërdrejtë me familjen e kryeministrit ngre pyetje që kërkojnë përgjigje.
Kush kërkoi heqjen e videos? Çfarë rregulli shkeli ajo? A pati raportime të koordinuara? A ndërhyri Top Channel? A pati ndonjë kërkesë nga njerëz të lidhur me kryeministrin? Apo vendimi ishte tërësisht i platformave?
Rasti Konomi ndërkohë ngre një pyetje tjetër që shkon përtej tij: çfarë ndodh me figurat publike të Top Channel kur qëndrimet e tyre politike bien ndesh me vijën që televizioni dëshiron të mbajë?
Në rrjetet sociale janë vënë re edhe transformime të tjera publike që meritojnë të krahasohen.
Ronaldo Sharka, i cili vite më parë fliste për varfërinë dhe pamundësinë ekonomike të shqiptarëve, së fundmi ka publikuar një video me një narrativë krejt tjetër, duke argumentuar në thelb se shqiptarët nuk qenkan aq të varfër sa pretendojnë, përderisa konsumojnë proshutë apo mbajnë Rolex. Një ndryshim që bëhet veçanërisht interesant në momentin kur Sharka është vetë drejtues emisioni në Top Channel.
Edhe rasti i Rizarta Hoxhës ngre pikëpyetje. E pranishme dhe aktive më parë në protesta dhe në publikimin e materialeve prej tyre, pas vazhdimit të angazhimit të saj televiziv në Top Channel, postimet e protestave janë fshirë dhe qëndrimi publik ndaj tyre është shuar.
Nuk ka prova publike që tregojnë se Sharka apo Hoxha kanë marrë urdhër nga Top Channel për të ndryshuar qëndrimet e tyre dhe ndryshimi i bindjeve të një personi, në vetvete, nuk provon presion. Por pas deklaratave të Konomit se atij iu kërkua konkretisht të mos merrte pjesë në protesta dhe të mos shprehte qëndrime politike, këto raste marrin një tjetër peshë dhe kërkojnë të paktën një përgjigje:
A ekziston në Top Channel një rregull i shkruar ose i pashkruar që ekrani kushtëzohet me heshtjen ndaj qeverisë?
Sepse nëse një drejtues televizioni mund t’i thotë një opinionisti se nuk mund të protestojë apo të shprehë bindje politike sepse është “imazh i Top Channel”, atëherë çështja nuk është më Arjan Konomi.
Është liria e fjalës brenda vetë medias.
Një televizion ka të drejtë të përcaktojë standarde profesionale për figurat që përfaqësojnë ekranin e tij. Por tjetër gjë është standardi profesional dhe tjetër gjë do të ishte ndalimi i një punonjësi që, jashtë një programi jopolitik, të kritikojë qeverinë apo të marrë pjesë si qytetar në një protestë.
Pikërisht këtë duhet të sqarojë publikisht Top Channel.
A u largua Arjan Konomi nga “Për’puthen” për arsye profesionale dhe programacioni, apo ndikuan qëndrimet e tij ndaj Edi dhe Linda Ramës? A iu kërkua të mos merrte pjesë në protesta? A iu kërkua të mos shprehte mendime politike? A është shprehja “mbylle buçen” mënyra me të cilën një drejtues i një televizioni kombëtar komunikon me një figurë që televizioni vetë kishte kërkuar ta rikthente në ekran?
Dhe mbi të gjitha: a po kthehet ekrani në shpërblim për heshtjen?
Sepse nëse për të marrë një emision duhet të mbyllësh gojën kur bëhet fjalë për qeverinë, problemi nuk është më kush është apo nuk është opinionist i “Për’puthen”.
Problemi është se kush e kontrollon fjalën në një prej ekraneve më të mëdha të Shqipërisë!
