“Gjenialiteti vjen gjithmonë i shoqëruar me pak çmenduri”. Kështu thotë Aristoteli, ndërsa sipas tij: “Emrat më të mëdhenj në filozofi, poezi apo arte janë të prirur drejt melankolisë”.
Por vetëm në shekullin tonë do të studioheshin dhe gjendeshin lidhjet ndërmjet kreativitetit dhe çrregullimeve stinore të humorit. Me përmirësimin e humorit, bie prodhimtaria, euforia nuk të krijon kushte optimale për krijimtari, me shumë gjasa, idetë rrjedhin lumë, por asnjë prej tyre nuk vihet në zbatim.
Në verë prodhimtaria krijuese është më e ulët se në vjeshtë apo dimër. Duke u bazuar në temat e veprave të tyre apo korrespondencën e tyre me miqtë, mendohet se shumë prej “të mëdhenjve” të letërsisë, politikës apo arteve” gjatë jetës kanë vuajtur nga çrregullimet stinore.
Të tillë mendohet të kenë qenë Michelangelo, Van Gogh, Haendel, Mahler, Schumann, John Milton, Edgar Allan Poe, Ernest Hemingway, Emily Dickinson, T.S. Eliot, Abraham Lincoln, Winston Churchill, etj.
