Dy zemra dhe një kasolle? Aspak! Pasi është shumë më mirë që secili të qëndrojë në shtëpinë e vet, ndoshta njëqind kilometra larg nga personi i dashur!
Në fund të fundit, ku është shkruar se dashuria domosdoshmërish nënkupton bashkëjetesë të ngushtë?
Jetesa së bashku nuk duket një domosdoshmëri për të dashuruarit e mijëvjeçarit të tretë: Ideale është për ta parë njëri-tjetrin një herë në javë, apo edhe çdo dy javë, dhe të jetojnë të pavarur në qytete të ndryshme.
Për t’u takuar mund të zgjidhet një vend takimi në mes, lehtësisht i arritshëm për të dy.
Në vendet anglo-saksone çiftet që zgjedhin për të jetuar një marrëdhënie në distancë të gjatë kanë një emër të veçantë: “Të jetoni bashkë të ndarë”.
Shumë prej tyre janë të gatshëm të argumentojnë se një raport i tillë nuk ka të meta, pasi , mund t’i ofrojë partnerëve përvojën për të forcuar marrëdhënien e tyre dhe të mbeten të bashkuar përtej të gjitha pengesave.
Kur ju jeni me të vërtetë të dashuruar, në fakt, ajo i reziston tundimeve që vijnë nga përvoja të reja dhe ju mëson të qëndroni të vendosur në kohë trishtimi, kur ju ndjeni mungesën e të dashurit.
Në këto kushte distance ushqen dëshirën për t’u takuar përsëri.
Por kjo lloj marrëdhënie ka pak shanse për sukses, nëse ju ndiheni të pasigurta rreth partnerit, vuani nga xhelozia dhe nuk jeni në gjendje për të kompensuar me aktivitete të tjera, momentet kur ju jeni vetëm.
Burimi: TgCom24
