1.Nuk jemi të përgatitur.
Shpesh, nuk jemi të përgatitur për kompromis, për të sakrifikuar veten dhe për dashur pa kushte. Ne nuk duam të presin, i duam të gjitha përnjëherë. Ne nuk i lëmë ndjenjat tona të rriten, shpesh duke i dhënë një “afat kohor” në atë që ne mendojmë se duhet të ndjejmë.
2.Ngatërrojmë dashurinë me ndjenjat e tjera.
Shumë shpesh duam të takojmë dikë që do të bashkohet me ne në kinema apo në një klub nate, jo me atë që mund të na kuptojë dhe të na mbështesë në një moment pikëllimi. Nuk na pëlqen që bëjmë një jetë të mërzitshme dhe kjo është arsyeja pse ne kërkojmë një person të gëzueshëm, që mund ta kthejë jetën tonë në një aventurë. Por ne nuk jemi gjithmonë të gatshëm për ndryshim, e cila në mënyrë të pashmangshme do të vinte pas një periudhe të caktuar të dashurisë romantike dhe reciproke.
3.Ngecim në një zakon.
Pas një farë kohë, nuk kemi kohë dhe hapësirë për dashuri, sepse jemi shumë të zënë duke ndjekur të ardhurat materiale.
4.Jemi duke pritur për një rezultat të menjëhershëm.
Kur biem në dashuri, duam që marrëdhënia jonë të jetë e pjekur. Megjithatë, ky maturim, si dhe mirëkuptim i ndërsjellë, mund të vijë vetëm pas viteve të kaluara së bashku. Shumica e njerëzve sot mendojnë se nuk ka asgjë në këtë jetë që është më me vlerë sesa koha dhe durimi i tyre, as dashuria.
5.Preferojmë të humbim forcën tonë.
Shumë prej nesh preferojnë të kalojnë një orë me njëqind njerëz të ndryshëm sesa një ditë me një person. Në ditët e sotme, ekziston mendimi se është shumë më mirë të takosh njerëz sesa t’i njohësh ata. Jemi të pangopur dhe duam çdo gjë përnjëherë. Ne i nisim dhe i përfundojmë marrëdhëniet sapo gjejmë një variant më ‘të mirë’. Nuk i japim më të mirën tonë një personi, por ne duam që të jetë i/e përkryer. Ne njihemi me shumë njerëz, por vështirë t’i japë një shans të gjithëve.
6.Jemi bërë të varur nga teknologjia.
Teknologjia na ka sjellë më afër. Ne jemi kaq afër sa ndonjëherë e ke të vështirë të marrësh frymë. Tekste, mesazhe me zë dhe videot kanë zëvendësuar komunikimin ballë për ballë në shumë raste. Duket sikur nuk kemi më kohë të kalojmë bashkë. Tashmë dimë shumë rreth njëri-tjetrit. Nuk kemi asgjë për të cilën mund të flasim.
7.Nuk mund të qëndrojmë në një vend për kohë të gjatë.
Mendojmë se nuk kemi ndërmend për të krijuar marrëdhënie. Nuk ia kujtojmë jetën tonë një personi dhe shmangim çdo gjë të përhershme.
8.Bëhemi “seksualisht të çliruar”.
Brezi ynë ka ndarë seksin nga dashuria. Së pari, njerëzit bëjnë seks dhe pastaj ata vendosin nëse duan të jenë së bashku. Sot, seksi jashtë martesës është normale dhe gjëra të tilla si “marrëdhënie të hapura”, “miq me përfitime” dhe “vetëm për një natë ” janë bërë pjesë e jetës moderne.
9.Mbështetemi në mënyrën logjikë shumë shpesh.
Pak njerëz nga gjeneratat e reja mund të duan me gjithë zemër dhe të kapërcejnë vështirësitë e lidhura me kalimin e kohës dhe distancën.
10.Jemi të frikësuar nga shumë gjëra.
Jemi të frikësuar nga marrëdhëniet e reja, zhgënjimet, plagët emocionale dhe zemrat e thyera dhe kjo është arsyeja pse ne nuk e lejojmë dikë në jetën tonë. Ndërtojmë mure rreth vetes dhe nganjëherë ata janë shumë të trashë dhe të lartë për të na lejuar të shikojmë sesi është jeta në të vërtetë.
11.Nuk i vlerësojmë më marrëdhëniet.
Nuk nënkupton asgjë për ne nëse lëmë të shkojë dikush që e duam. Jemi shumë të zhgënjyer nga njerëzit që na rrethojnë.
Burimi: BrightSide
