Është një nga ato momente kur fjalët nuk kanë kuptim… Ato nuk kanë fuqi. Është një nga ato momente kur një imazh, një pamje e vogël, është shumë më e fuqishme se çdo deklaratë. Dhe ka momente kur futbolli (dhe çdo sport) lë në plan të dytë dhe është shumë i vogël përpara madhështisë së një prindi dhe mesazhit që ai donte t’i përcillte të gjithë botës.
Rasti ishte Dita Botërore e Sindromës Down, e cila festohet çdo vit më 21 mars që nga viti 2007. Një ditë më vonë, Liga De Quito priti Mantën për kampionatin ekuadoras dhe në fund të ndeshjes, trajneri brazilian i ekipit vendas, Thiago Nunez, u shfaq në konferencën për shtyp duke mbajtur në krahë djalin e tij Pedro, i cili ka sindromën Down.
“Ne jemi një familje që e kupton se përmirësimi ose përkeqësimi janë detaje të vogla, se një ndeshje futbolli është thjesht kaq dhe se ka gjëra më të rëndësishme”, tha trajneri me përvojë, i prekur dukshëm dhe duke përkëdhelur fytyrën e fëmijës së tij, ndërsa një heshtje vdekjeprurëse mbretëronte në sallën e konferencave.
“Sot është një ditë e veçantë për shumë njerëz, për familjen time. Është 21 Marsi, Dita Botërore e Sindromës Down. Jam me fat që kam një djalë të mrekullueshëm. “A nuk është kështu, Pedro?” e pyeti ai, me djalin e vogël që u përgjigj duke buzëqeshur dhe me shaka: “Jo”.
“Dua të shfrytëzoj këtë moment për të thënë se ka mijëra familje që nuk kanë kushtet më të mira, as mundësitë për t’u kujdesur për fëmijët e tyre. Nëpërmjet këtyre situatave zbulon një botë të re. Ka shumë familje “të padukshme”, njerëz që kanë nevojë për mbështetje dhe ndihmë. Dua t’i jap rëndësi të madhe ditës së sotme”, u tha ai gazetarëve, ndoshta pa e imagjinuar ndikimin pozitiv që fjalët e tij do të kishin në mediat sociale, dhe vazhdoi:
“Është e rëndësishme që të gjithë të jemi të vetëdijshëm. Ka njerëz të ndryshëm në botë, me karakteristika të ndryshme, dhe ne duhet t’i respektojmë dhe t’i përfshijmë të gjithë. Bota sot është plot me gjëra të vështira, luftëra, probleme… Dhe pak dashuri bën diferencën në një mënyrë që nuk mund ta imagjinojmë”, tha ai, me Pedron të ulur në prehrin e tij.
Mes respektit absolut nga publiku i cili e duartrokiti në fund, Núñez përfundoi:
“E them këtë nga përvoja, si baba i një fëmije që nuk është një rast tipik, dhe jam i bekuar që e shijoj këtë fëmijë të mrekullueshëm që është këtu, i cili ka ndryshuar jetën e familjes sonë dhe mënyrën se si e shihnim botën. Ne jemi një familje që e kupton se të bëhesh më mirë ose më keq janë detaje të vogla, se një ndeshje futbolli është thjesht kaq, dhe se ka gjëra më të rëndësishme. Ne të gjithë jemi të barabartë. Doja të ndaja pak nga përvoja ime me ju.”
