Më shumë se 50,000 raste dhe të paktën 320 vdekje që nga marsi, pa asnjë përfundim të menjëhershëm në horizontin e shpërthimit më vdekjeprurës të fruthit në Bangladesh në 20 vjet, duke vënë një barrë të madhe në sistemin shëndetësor tashmë të brishtë të vendit.
Në Spitalin Sisou të Dakës, repartet që trajtojnë fëmijët e sëmurë nuk janë kurrë bosh. Me sytë e skuqur nga lodhja dhe nga të qarat, Afia 3-vjeçare, e cila humbi dozën e dytë të vaksinës kundër fruthit në moshën 18-muajshe, ka qenë e shtrirë në shtrat për më shumë se dy javë.
“Ajo ishte në një gjendje shumë të keqe këtë mëngjes, mendova se do ta humbisja“, tha gjyshja e saj, 45-vjeçarja Reena Begum. “Asaj iu dha oksigjen, tani është më mirë“, shtoi ajo, megjithëse nuk ka pushuar së shqetësuari.
Në të gjitha repartet e spitalit ku po trajtohen pacientët me fruth, po zhvillohen të njëjtat skena: fëmijë që përpiqen të marrin frymë, të lëvizin, prindër të shqetësuar dhe të pafuqishëm.
Fruthi konsiderohet si një nga sëmundjet më lehtë të transmetueshme nga Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH), e cila vlerëson se 95,000 njerëz vdesin prej tij çdo vit, kryesisht fëmijë të pavaksinuar nën moshën 5 vjeç.
Në Bangladesh, epidemiologët ia atribuojnë epideminë kequshqyerjes, rënies së ushqyerjes me gji dhe, më e rëndësishmja, rënies së mbulimit me vaksinim.
Autoritetet e kishin bërë programin e vaksinimit kundër fruthit një përparësi, por kaosi politik që rezultoi nga rënia e regjimit të Sheikh Hasinës në vitin 2024 dhe vendimi vitin pasardhës nga Presidenti i SHBA-së Donald Trump për të ulur në mënyrë drastike ndihmën për zhvillim të SHBA-së e dobësuan atë.
Qeveria e Bangladeshit ka nisur një fushatë vaksinimi emergjent që kur u shfaqën shenjat e para të një shpërthimi të fruthit. Gati 17 milionë fëmijë janë vaksinuar që nga 5 prilli. Por rezultatet e kësaj përpjekjeje po duken ngadalë. E hëna ishte dita më e keqe e shpërthimit deri më tani, me 17 fëmijë që vdiqën nga fruthi brenda 24 orësh.
Koha po mbaron për të rritur shkallën e vaksinimit nga 59% – vitin e kaluar – në 95% për të siguruar imunitetin e tufës, tha këtë javë Ministri i Shëndetësisë Abu Hossain Moinul Ahsan, duke shpresuar ta arrijë këtë objektiv brenda një muaji.
Siemi i vogël, 14 muajsh, ishte vaksinuar, por për shkak të mungesës së imunitetit të tufës, ai nuk mundi t’i shpëtonte virusit. Ai u shtrua me urgjencë në njësinë e kujdesit intensiv të Spitalit Sisu, ku u trajtua për dhjetë ditë. Tani ai është në një repart të rregullt.
“Mezi prisja ta shihja djalin tim gjallë”, tha nëna e tij, Bristi Akhtar, 20 vjeç, duke e parë me butësi fëmijën e saj, i cili ende po merr oksigjen. “Por falë ndihmës së mjekëve, ai tani është jashtë rrezikut”.
Ministri i shëndetësisë siguron në çdo rast se sistemi shëndetësor po përballon presionin, pavarësisht fluksit të mijëra pacientëve. “Spitalet tona nuk janë ende të mbingarkuara”, përsëriti ai këtë javë.
Megjithatë, ushtria sapo ka ngritur një spital fushor me 20 shtretër në territorin e Spitalit Universitar të Dakës, për çdo rast. “Qeveria na kërkoi ta bënim këtë për shkak të epidemisë së fruthit”, shpjegoi kreu i saj, Gjenerali Asaduzzaman.
Ndërkohë, një virus tjetër kërcënon Bangladeshin: me shirat e rrëmbyeshëm që kanë goditur vendin në javët e fundit, mushkonjat që mbartin virusin e etheve të dengues , i cili shkakton temperaturë të lartë dhe, në raste të rralla, mund të jetë fatale, janë rikthyer.
“Shpresojmë që epidemia e fruthit të ngadalësohet së shpejti”, komentoi Gjenerali Asaduzzaman, duke shtuar se edhe në këtë rast “spitali fushor mund të përdoret ende për sezonin e etheve të dengues”.
