Ndërsa dhjetëra mijëra besimtarë presin me orë të tëra në radhë të heshtura në Sheshin e Shën Pjetrit për t’i dhënë lamtumirën Papa Françeskut, i ndarë nga jeta më 21 prill, disa skena kanë tronditur opinionin publik. Video të shumta janë bërë virale në rrjetet sociale, ku duken njerëz duke bërë selfie përballë arkivolit të Papës, i vendosur në altarin e Bazilikës së Vatikanit.
View this post on Instagram
Pamjet, të xhiruara nga të pranishëm të tjerë, kanë shkaktuar zemërim masiv, sidomos në mesin e besimtarëve, të cilët e shohin këtë si një akt thellësisht të pahijshëm. Për shumëkënd, ky është një shembull i trishtueshëm i si epoka e imazhit vetjak po tejkalon edhe ndjeshmërinë ndaj të shenjtës dhe dhimbjes kolektive.
Psikologia dhe pedagoge në Universitetin Katolik të Milanos, Daniela Villani, e shpjegon fenomenin si pasojë e një marrëdhënieje gjithnjë e më sipërfaqësore me emocionet. Sipas saj, “kur dikush bën një selfie në një situatë të tillë, duket sikur po thotë ‘Unë isha këtu, dua ta tregoj dhe të bëhem i dukshëm’”. Ky veprim, sipas Villanit, shërben si një mënyrë psikologjike mbrojtjeje – një distancim nga përjetimi i vërtetë i dhimbjes.
Ajo thekson se ndonëse shumë prej atyre që e kanë bërë këtë veprim mund të kenë ardhur me ndjenjë të vërtetë respekti, mënyra si kanë vendosur ta shprehin përjetimin e tyre e zbeh kuptimin e thellë të një momenti kaq solemn.
Ky fenomen ngre pyetje të forta mbi mënyrën se si rrjetet sociale po ndikojnë përherë e më shumë edhe në momentet më të shenjta dhe intime të jetës njerëzore.
