Vështirësia më e madhe për dikë që ka lidhje në distancë nuk janë kilometrat, linja e dobët e internetit, vetmia para se të flesh. Në fakt nuk është asnjë nga këto, sesa njerëzit që vazhdimisht i pyesin se si ja bën që mban një lidhje në distancë.
Këtu janë pyetjet që i bëhen shumë shpesh një personi që ka lidhje në distancë:
Të mungon? Në fakt flasim çdo ditë me njëri-tjetrin, sepse nuk kemi miq…
A është bukur të kesh një lidhje në distancë? Shumë! Në fakt në fillim jetonim bashkë, por tani jam zhvendosur 10 mijë kilometra larg saj/tij, sepse kështu është më bukur.
Po darkave a mund ta dalësh, apo qëndron në shtëpi se mos telefonon? Mund të dal, por vetëm me byzylykun elektronik, si ai që mbajnë të liruarit me kusht.
Po nëse kur takoheni ajo është në “ato ditë”? Ekziston një mjet që mund ta shmangë këtë, më duket se quhet kalendar.
A je i/sigurt që ja vlen? Jo, thjesht më pëlqen ta bëj jetën lëmsh për hobi.
Cilat janë momentet që ndihesh më vetëm? Seriozisht e ke?
Nuk ke frikë se të tradhton? Po, por shpresoj që të takojë vetëm persona interesantë si ty.
Pra e keni seriozisht? Jo, po tallemi.
Përse nuk ke gjetur dikë këtej? Sepse këtej je ti.
Pra kur shiheni qëndroni në dhomë mbyllur tërë kohën? Po, për të të mos takuar ty.
Cili është tundimi yt më i madh? Të të them që më mërzite.
A do tentoni të jetoni më afër? Jo, jemi shkëlqyer kështu…seriozisht?
Përse vazhdoni bashkë? Sepse jemi mazokistë.
Po nëse kur të takoheni më shpesh do të kuptoni që nuk e pëlqeni njëri-tjetrin? Pse nuk zhdukesh nga sytë?
Po ai/ajo të do? Jo, thjesht na pëlqen të qëndrojmë deri në mëngjes zgjuar në Skype, për hobi.
