Që prej datës 10 mars, Shqipëria i është nënshtruar masave izoluese në kuadër të luiftës kundër virusit COVID-19 që ka prekur botën mbarë.
Por teksa jemi në ditën e 47-të të marrjes së masave shtrënguese, përse rastet te të prekurve po vijojnë të shtohen? Vetëm dy ditë më parë, kur pritej të kishte rënie drastike të shifrave, janë regjistruar 34 raste të reja në të gjithë vendin, shifra kjo më e lartë që prej regjistrimit të rasteve të para në vend.
Një nga shqetësimet kryesore të javëve të fundit janë fasoneritë, që janë kthyer në vatra të infeksionit pikërisht sepse nuk ndoqën udhëzimiet për bllokimin e veprimtarisë dhe izolimit.
Dita ditës rastet me koronavirus në fasoneri shtohen, duke treguar qartazi se mbyllja fare e shkurtër e këtyre bizneseve (nëse u mbyllën ndonjëherë realisht), paaftësia për të kryer testimet e nevojshme dhe moszbatimi i masave mbrojtëse, dështuan strategjinë e qeverisë shqiptare në luftën kundër COVID-19 duke shndërruar Krujën dhe Kurbinin në një minë me sahat.
Ndonëse ekspertët tanë pretenduan se izolmi u krye në kohë dhe ishte efektiv, e gjithë sakrifica e të izolimit social dhe e bllokimit të gjithë aktivitetit ekonomik mund të bjerë poshtë nga nga kjo strategji e çalë, ku urdhërit nuk iu nënshtruan të gjithë, e veçanërisht biznese të tilla si fasoneritë e call center-at ku numri i punonjësve është shumë më i lartë se në biznese të tjera dhe mundësia për distancim thuajse e pamundur.
Pra një taktikë që nuk është as izolim i plotë po as një përpjekje për të ndjekur strategjinë e “imunitetit të turmës” si në Suedi (lexo këtu), mund të na kthejë sërish në pikën 0, duke zhbërë gjithçka që mund të kishte bërë ky izolim i pjesshëm thuajse 2-mujor.
Por problemet e vërteta të mënyrës se si Shqipëria po përballet me COVID-19 i ka zanafillat që përpara shfaqjes së dy rasteve të para, në mesnatën e 8 marsit.
Ndërkohë që në komunitet dhe në media kishin nisur diskutimet për prekjen potenciale të vendit tonë nga virusi agresiv, kryeministri Edi Rama e bashkë me të dhe drejtuesit e institucioneve të sistemit shëndetësor bënin thirrje për të mos përhapur panik pasi Shqipëria ishte e paprekur, duke e quajtur madje koronavirusin thjesht një “grip”, në një kohë kur në Italinë fqinje vdekjet po arrinin shifra alarmante.
Të para sot, këto deklarata të japin përshtypjen e një neglizhence të pastër, kur vetëm pak ditë më parë, gazetari dhe moderatori Saimir Kodra (lexo këtu) bëri të ditur publikisht se pas testimit për antitrupa, rezulton se ai ka qenë i prekur dhe e ka kaluar sëmundjen që në janar. Sakaq, sipas epidemiologes Rovena Daja, testi i parë në Shqipëri është kryer më 31 janar, qartazi pasi virusi kishte hyrë në vend.
Alarmante ka qenë dhe mbyllja e vonuar e kufijve veçanërisht me Italinë, që nëse do të ishte bërë në kohë, duke marrë parasysh qarkullimin masiv të udhëtarëve mes dy vendeve, mbase do të na kishte kursyer jo vetëm viktimat, por edhe dëmin e jashtëzakonshëm ekonomik (lexo këtu).
Vetëm gjatë muajit mars, kur Italia po përjetonte vdekje masive, në vendin tonë, sipas shifrave të publikuara nga INSTAT, kanë hyrë 4.793 qytetarë italianë, detaj ky jo pak i rëndësishëm që mund të jetë përgjegjës pikërisht për situatën ku vendi ynë gjendet sot.
Një strategji e tillë e e paqëndrueshme që të lë përshtypjen se vendimet më shumë sesa produkt i ekspertizës, janë produkt i presionit politik, shton frikën e një vale të dytë të infektimit. Sipas ekspertëve të epidemiologjisë në mbarë botën, një valë e dytë mund të jetë edhe më agresive se e para duke sjellë një shifër edhe më të lartë viktimash.
