Muzika popullore qytetare është një nga vlerat më të vyera të kulturës e traditës shqiptare. Edhe pse brezat janë përjekur ta trashëgojnë vit pas viti, gjithmonë e më shumë vihet re zbehja e dëshirës nga të rinjtë për t’i mësuar këngët popullore apo dhe instrumentet. Shumë faktor kanë ndikuar në këtë gjë, duke nisur nga globalizimi e deri tek fakti që ka mungesë promovimi nga ana e institucioneve.
Për muzikën popullore qytetare flitet shumë pak e aq më tepër për personat që vazhdojnë ta mbajnë gjallë si traditë. Në Shqipëri kanë mbetur pak rapsodë dhe si artistët në përgjithësi në vendin tonë nuk vlerësohen aq sa duhen. Megjithatë organizime sporadike për muzikën popullore shqiptare kanë treguar se ende ka pak interes për të, sigurisht nga një brez tjetër që kujdeset ta mbajë gjallë traditën.
Festivali folklorik që bën bashkë gjithë rapsodët
“Festivali Folklorik Tipologjik Kombëtar i Rapsodëve dhe Instrumentistëve Popullorë” është i vetmi organizim që i kushton rëndësi muzikës popullore qytetare dhe rapsodëve. Pak ditë më parë u mbajt edicioni i 11-të i tij në qytetin e Lezhës, i cili bashkoi grupe artistike të qyeteve të ndryshme të vendit.
Drejtori i Qendrës së Veprimtarisë Folklorike, Niko Kotherja, theksoi gjatë festivalit se rapsodët janë shpirti i popullit shqiptarë, ndaj të gjithë e kemi e si detyrim moral t’ju përulemi atyre dhe ta trashëgojmë artin e tyre tek brezat e tjerë. Rapsodët interpretuan kryesisht me çifteli, lahutë e sharki instruemente që sot janë shumë pak të përdorur.
Rapsodët dhe tjerë artistë të muizkës popullore prej kohësh shprehen të shqetësuar se nuk kanë mbështetjen e duhur nga institucionet. Për më tepër ata kanë treguar se kurrë nuk janë vlerësuar për punënë e kontributin e tyre të çmuar në trashëgiminë kulturore, duke u kujtuar për ta vetëm pasi ndahen nga jeta.
Artistët e folklorit janë përpjekur ta mbajnë vetë gjallë trashëgiminë që na kanë lënë të parët, sepse institucionet nuk kanë bërë asnjë hap për mbrojtjen e këtyre vlerave. Sot trashëgimia shpirtërore po vlerësohet gjithnjë e më pak, ndaj dhe brezi i ri sa vjen e shkëputet gjithnjë e më tepër nga tradcionalja, duke rrezikuar kështu edhe identitetin kombëtar, që na dallon nga vendet e tjera.
