Aktori i njohur spanjoll Javier Bardem, i cili u bë figurë ndërkombëtare pas rolit të tij të paharrueshëm në filmin “No Country for Old Men”, ka treguar së fundmi një anë krejt tjetër të përvojës që e shoqëroi gjatë asaj kohe, atë të një beteje të vështirë me depresionin.
Në një intervistë për The New York Times, Bardem rrëfen se gjatë xhirimeve të filmit, që më vonë do t’i sillte një çmim Oscar, po kalonte një nga periudhat më të errëta të jetës së tij. “Kisha përfunduar një marrëdhënie të gjatë dhe ndihesha i zbrazët. Nuk isha në gjendje të përjetoja gëzim. Nuk është se mendoja për gjëra të errëta, por ndihesha i trishtuar, bosh”, tregon ai.
Ai thotë se shpëtimi i tij erdhi pjesërisht falë mbështetjes së mikut dhe kolegut të tij, aktorit Josh Brolin. “Josh vinte çdo ditë, hapte perdet, dritaret, dhe më nxirrte për shëtitje. Ai më ndihmoi të kujtoja se ekzistonte ende diçka e bukur, se isha me fat që isha gjallë”, shprehet Bardem me mirënjohje.
Edhe pse “No Country for Old Men” i solli famë botërore dhe sukses profesional, për Bardem, ajo periudhë mbetet e mbushur me sfida personale. Ai kujton se gjatë xhirimeve në qytete të ndryshme të Texas-it, përjetoi ndjesi të papërshtatshme për shkak të mënyrës se si e shihnin apo e trajtonin të tjerët. “Në Spanjë isha i njohur, dhe në qytete si New York apo Los Angeles ndihesha rehat. Por në disa vende në jug të SHBA-së, u ndjeva vërtet i vetëdijshëm për veten time, si kurrë më parë.”
