Në sfondin e tensionit që mbizotëron në SHBA dhe polarizimit politik që po transferohet gjithnjë e më shumë në ngjarjet e mëdha kulturore, Mark Ruffalo dha “sinjalin” ditën tjetër për një raund të ri sulmesh publike kundër Donald Trump.
Në Golden Globes 2026, aktori nuk i kurseu fjalët dhe tha se “është e vështirë të pretendosh se gjithçka është normale tani”, duke e përshkruar Trumpin si “një përdhunues, një pedofil dhe personin më të keq”. Ndërhyrja e tij shërbeu si një rast për të shkaktuar një zinxhir reagimesh nga figura të njohura të showbiz-it, disa me denoncime të drejtpërdrejta politike dhe të tjerë me thirrje publike dhe paraqitje në demonstrata.
Një nga kritikët më të mëdhenj të Trump është Robert De Niro, i cili në vjeshtën e vitit 2025 u shoqërua me lëvizjen protestuese “Pa Mbretër” dhe bëri një thirrje të qartë politike, duke thënë: “Tani kemi një mbret të mundshëm që dëshiron t’i marrë të gjitha. ‘Mbreti Donald i Parë’. Jo”. Në të njëjtin mesazh, ai u bëri thirrje qytetarëve të “ngrihen dhe të shfaqen”, duke këmbëngulur se reagimi duhet të jetë masiv dhe i qartë.
Pati edhe konflikt të hapur nga George Clooney, i cili e akuzoi Trumpin për presion ndaj medias dhe përpjekje për të manipuluar diskursin publik. Kur ai u vu në shënjestër edhe personalisht, ai u përgjigj ironikisht: “Pajtohem që Amerika duhet të bëhet përsëri e madhe. Do të fillojmë në nëntor”, duke dërguar një mesazh të qartë politik me një referencë elektorale.
Në të njëjtin kontekst, Glenn Glaze mbajti një qëndrim në favor të mobilizimeve, duke publikuar një mesazh të fortë nga një tubim në Montana dhe duke shkruar me indinjatën karakteristike të rrugës se “Bozeman është i tërbuar dhe ka dalë masivisht”, duke e paraqitur klimën si një zgjim politik kolektiv. Disa muaj më vonë, në një qëndrim edhe më të qartë politik, aktorja formuloi një thirrje patriotike për të mbrojtur demokracinë: “E dua Amerikën. E dua Amendamentin e Parë. E dua demokracinë tonë. E dua diversitetin tonë. Dhe nuk jam e gatshme të rri duarkryq dhe të shikoj.”
Në anën e televizionit, Jimmy Kimmel e përshkallëzoi retorikën e tij në fillim të janarit 2026, me rastin e përvjetorit të 6 janarit, duke denoncuar përpjekjen për të “rishkruar” historinë. Prezantuesi e paralajmëroi audiencën të mos i nënshtrohej shtrembërimit, duke thënë “mos u dorëzoni para këtij rrëfimi ‘revizionist’” dhe e quajti qëndrimin e Trump “një akt egoist, të turpshëm, tiranik dhe të rrezikshëm”, duke e ngritur ndjeshëm tonin.
Pakënaqësia publike me Donald Trump është e dukshme edhe në botën e muzikës. Bruce Springsteen i përdori koncertet e turneut të tij evropian “Toka e Shpresës dhe Ëndrrave” në vitin 2025 për të lëshuar kritika të ashpra publike kundër qeverisë dhe Donald Trump, duke e përshkruar situatën politike në SHBA si “të korruptuar, të paaftë dhe tradhtare” dhe duke i bërë thirrje publikut të mbrojë demokracinë dhe lirinë.
Neil Young zgjodhi ditët e para të vitit 2026 për një nga ndërhyrjet e tij më agresive publike, duke shkruar se “SHBA-të janë një rrëmujë sot” dhe se “Donald Trump po e shkatërron Amerikën copë-copë”, duke ia atribuar situatën një sistemi pushteti që, siç argumentoi ai, e ndan vendin dhe investon në frikë.
