Aktorja Ema Andrea ka prekur publikun me një rrëfim të ndjerë gjatë një interviste në Goca dhe Gra, ku foli për lidhjen e veçantë që kishte me vëllanë e saj të ndjerë, gazetarin sportiv Enea Andrea.
E emocionuar, ajo ndau një detaj domethënës që e shoqëron në çdo premierë: një karrige të rezervuar për të vëllanë. Një gjest simbolik që, sipas saj, nuk është thjesht një kujtim, por një mënyrë për ta pasur pranë në çdo hap të karrierës së saj artistike.
“Është spektatori im i përjetshëm”, u shpreh aktorja, duke treguar se edhe pse për të tjerët ajo karrige duket bosh, për të është gjithmonë plot.
Ema Andrea rrëfeu se rikthimi në skenë, përfshirë edhe shfaqjen “Fausti”, ka qenë i mbushur me emocione të përziera. Ajo pranoi se humbja e të vëllait ka ndryshuar mënyrën se si i përjeton sukseset dhe momentet e rëndësishme në art.
“Tani në këtë situatë për mua, të gjitha gëzimet janë të hidhura, siç janë premierat. Arti ka qenë gëzimi im, unë e kam patur festë çdo natë skene apo filmi. Por tani janë të hidhura të them të drejtën”, u shpreh ajo.
Aktorja theksoi se ky rit i vogël – lënia e një karrigeje bosh – është bërë një burim force për të vijuar përpara, duke e ndjerë të vëllanë si pjesë të pandashme të çdo performance.
“Në fakt ajo është bosh për të tjerët sepse për mua është gjithmonë plot. Është motivi në të dyja rastet që më ka shtyrë deri në fund që të mbaroj shfaqjen edhe të shijoj filmin”, tha ajo, duke shtuar se shpesh e imagjinon reagimin e tij pas çdo interpretimi.
Në fund, Ema Andrea pranoi se edhe pse përjeton pasiguri në skenë, forca dhe qetësia i vijnë pikërisht nga njerëzit që ka dashur dhe që i ndjen ende pranë, duke e kthyer dhimbjen në motiv për të vazhduar krijimtarinë.
