Po bëjmë të njëjtin gabim që kemi bërë gjithmonë. Po sillemi sikur problemi është vetëm i Zvërnecit.
Po nuk ishte vetëm problemi i Rrjollit. Nuk ishte vetëm Fushë Kruja dhe Kruja, ku banorët dolën në rrugë për të drejtën e tyre për akses dhe lëvizje. Nuk ishte vetëm Bërxulla dhe Thumanë-Kashari, ku qytetarët u ngritën kundër projekteve që prekën pronat dhe jetën e tyre.
Nuk ishte vetëm Jala, ku njerëzit kërkonin ndihmë mes rrënojave të ndërtimeve të shembura nga shteti. Nuk ishte vetëm Dukati, Kanina, Martaneshi apo Vlora, ku qytetarët protestuan për mungesën e ujit të pijshëm dhe shërbimeve bazë.
Nuk ishte vetëm shembja e Teatrit Kombëtar. Nuk ishte vetëm Butrinti. Nuk ishte vetëm mbyllja e TikTok-ut. Nuk ishte vetëm protesta kundër çmimeve të larta, që prekën çdo familje shqiptare. Jo vetëm protesta kundër rritjes së çmimit të karburantit.
Nuk ishte vetëm protesta e fermerëve që kërkonin mbështetje për të mbijetuar. Nuk ishte vetëm protesta e pensionistëve që kërkonin dinjitet. Nuk ishte vetëm protesta e pedagogëve, e studentëve të Mjekësisë apo e mësuesve.
Nuk ishte vetëm protesta e banorëve të “5 Majit” për shtëpitë e tyre.
Nuk ishte vetëm protesta pas vrasjes së Klodian Rashës. Nuk ishte vetëm protesta për Jonadën në Himarë. Nuk ishte vetëm protesta për Martin Canin.
Nuk ishte vetëm protesta për Egli Progën. Nuk ishte vetëm revolta për skandalin e Onkologjikut. Nuk ishte vetëm protesta për fëmijët e helmuar në Gramsh. Nuk ishte vetëm protesta kundër dhunës ndaj grave e fëmijëve.
Dhe nuk është vetëm Zvërneci.
Ka edhe arsye të tjera që as nuk kanë arritur të kthehen në protesta të mëdha kombëtare. Mos harroni masakrën e Portit të Durrësit e Vlorës.
Ka pyetje pa përgjigje për mënyrën si po menaxhohen pronat publike, bregdeti, pasuritë natyrore dhe hapësirat që u përkasin të gjithë shqiptarëve.
Problemi është se çdo herë ndodh e njëjta gjë.
Dalim për disa ditë. Zemërohemi për disa ditë. Flasim vetëm për disa ditë.
Ndërsa ata që janë përballë nesh mësojnë të njëjtin mësim: mjafton të presësh pak dhe shqiptarët lodhen vetë.
Prandaj kjo nuk duhet të jetë vetëm protesta e Zvërnecit.
Sepse edhe sikur nesër Zvërneci të mos preket më, Shqipëria mbetet plot me kauza të pambyllura, padrejtësi të pazgjidhura dhe pyetje pa përgjigje.
Nëse protesta ndalet te Zvërneci, do të humbasë si shumë të tjera para saj.
Nëse vazhdon përtej Zvërnecit, atëherë për herë të parë mund të mos harrojmë gjithçka sapo të shuhet zhurma!
