Japonia prezanton rregulla të reja. Emra si Pikachu, personazhi më i njohur dhe i dashur në ekskluzivitetin Pokemon, ose Winnie the Pooh i Disney-t janë të ndaluar. Masa e qeverisë japoneze synon t’i japë fund konfuzionit të shkaktuar nga emrat e çuditshëm në shkolla, shërbime publike si spitalet dhe institucione qeveritare.
Ligji i rishikuar i regjistrit familjar nuk ndalon kanji-n, një sistem shkrimi japonez që përdor karaktere kineze, por synon të ndalojë përdorimin e emrave kirakira (që do të thotë të ndritshëm ose me shkëlqim), të cilët janë bërë të popullarizuar vitet e fundit midis prindërve që kërkojnë një qasje krijuese për emërtimin e fëmijëve të tyre. Megjithatë, shpesh të njëjtët emra kanë qenë shkaku i problemeve administrative për autoritetet, si dhe objekt talljeje nga kolegët e tyre.
Prindërit tani do të duhet të njoftojnë autoritetet lokale për leximin fonetik të emrave të fëmijëve të tyre dhe arsyen pse i kanë zgjedhur ata, nëse nuk shkruhen në mënyrën konvencionale. Nëse shqiptimi konsiderohet i papranueshëm, prindërve do t’u kërkohet të gjejnë një emër alternativ.
Midis emrave të personazheve ose markave të famshme gjejmë: Pikachu (i famshëm për Pokemon), Kitty (nga emri i maces fiktive Kitty Chan), Naiki (marka Nike), Pū , që të kujton personazhin e famshëm të Disney- t Winnie-the-Pooh. Megjithatë, emra të tjerë kanë bërë bujë jo aq shumë për origjinalitetin e tyre, sesa për paturpësinë e tyre, siç është Akuma (Djall) .
Një shembull i kësaj historie që ka shkaktuar trazira është Seiko Hashimoto, një ish-patinatore shpejtësie dhe çikliste në pistat olimpike. Ish-atleti i quajti fëmijët e tij Girishia (Greqi) dhe Torino (Torino), sepse ata kishin lindur në vitin e Lojërave Olimpike në ato qytete. Duke i zgjedhur personalisht kanji-t, Hashimoto dinte si t’i shqiptonte ato saktë, por jo të tjerat. Prindërit e tyre, në mbrojtje të tyre, i mbështetën zgjedhjet e tyre si një demonstrim të talentit individual në një shoqëri ku konformizmi është një karakteristikë mbizotëruese.
