Në epokën e rrjeteve sociale, përhapja me shpejtësi e meme-ve, videove dhe “story”-ve ka krijuar një formë të re bullizmi – atë që duket si humor, por fsheh poshtërim dhe nënvlerësim. Ky fenomen, i njohur si bullizmi pasiv‑agresiv digjital, nuk shfaqet me fyerje të drejtpërdrejta, por me përmbajtje që lënë viktimat të ndihen të shkërmoqura emocionalisht, shpesh pa e kuptuar menjëherë shkakun.
Si funksionon “bullizmi i koduar”
•Ironia publike: Postime që imitojnë mënyrën e të folurit, veshjen apo sjelljet e dikujt për t’i bërë qesharake, duke i shpërndarë tek të tjerët.
•Komentet nënkuptuese: Frazat e shkurtra me “emoji qeshjeje” ose “giphy” që ngrejnë dyshime dhe i bëjnë njerëzit të ndihen të humbur mes të kuptuarit.
•Memet dhe sfidat online: Përfshirja në “challenges” ku huqet apo gabimet prezantohen si “material gazmore” për audiencën.
Pse është kaq i rrezikshëm
•Efekti kolektiv: Shpërndarja masive me “like” dhe “share” krijon mbështetje për autorin, ndërsa viktima mbetet e vetmuar dhe e turpëruar.
•Mungesa e raportimit: Kur nuk ka fyerje të drejtpërdrejta, nganjëherë as filmi i postimit nuk shihet si shkelje, prandaj rrallë denoncohet.
•Pasojat emocionale: Ankth, humbje e vetëvlerësimit dhe ndjenja se po bëhesh qesharak për komunitetin online.
Çfarë mund të bëjmë
1.Ndërgjegjësimi publik
•Të promovohen iniciativa në shkolla dhe online për të njohur format pasiv‑agresive të bullizmit.
2.Raportimi i çdo forme ofendimi
•Edhe pse duket si “shaka”, çdo postim që poshtëron dikë duhet të raportohet.
3.Mbështetja emocionale
•Të hapim dialog me të rinjtë për të kuptuar përjetimet e tyre online dhe t’u ofrojmë ndihmë.
4.Rregullimi i komuniteteve online
•Platformave duhet t’u kërkohet të forcojnë mekanizmat kundër përmbajtjeve që nxisin dhunë emocionale.
