Depresioni është një sëmundje mendore po aq e zakonshme dhe serioze që i përket spektrit të çrregullimeve emocionale. Shfaqet si me simptoma psiko-emocionale ashtu edhe me konjitive, ndërsa ndikimi i tij në shëndetin e përgjithshëm fizik dhe gjendjen funksionale të personit është veçanërisht i rëndësishëm.
Në nivel global, vlerësohet se të rriturit vuajnë nga depresioni në një shkallë prej 5% me mbi 280 milionë njerëz që vuajnë nga kjo sëmundje. Karakteristikë e seriozitetit të sëmundjes është parashikimi i Organizatës Botërore të Shëndetësisë se në vitin 2030 sëmundja do të jetë shkaktari kryesor i paaftësisë në planet.
Paraqitja e pacientëve me depresion mund të ndryshojë si për nga karakteristikat e tij ashtu edhe për nga intensiteti i tyre. Megjithatë, siç thuhet në Manualin aktual Diagnostikues dhe Statistikor të Çrregullimeve Mendore, me një intensitet nga mesatar deri në shumë të rëndë simptomat e sëmundjes janë:
-ulje e interesit dhe/ose e përftimit të kënaqësisë në të gjitha ose pothuajse të gjitha aktivitetet
-agjitacion psikomotor ose ngadalësim i vërejtur nga të tjerët
-humbje ose shtim i konsiderueshëm i peshës pa përpjekje vullnetare
-lodhje ose humbje energjie
-pagjumësi ose hipersomni
-ndjenjat e pavlefshmërisë ose fajit të tepruar
-aftësi e zvogëluar për të menduar, përqendruar dhe/ose për të marrë vendime
-mendimet e përsëritura të vdekjes
Simptomat e lartpërmendura mund të gjenden kryesisht në popullatën e përgjithshme. Për shembull, ndjenja e trishtimit ose e lodhjes dhe luhatjet e peshës mund të jenë situata normale për të gjithë ne në jetën tonë të përditshme. Megjithatë, në rastin e depresionit, këto simptoma bashkëjetojnë për një periudhë të konsiderueshme kohore (të paktën 2 javë) dhe me intensitet të konsiderueshëm, ndërkohë që personi duket i paaftë për t’i përballuar ato, duke pasur një aftësi të reduktuar për të vetërregulluar emocionet.
