Sot jemi mësuar me eksperimentet stilistike më absurde dhe kombinimi i modës me ushqimin është gjithnjë e më i shpeshtë. Falë disa shefave apo personaliteteve të kuzhinës, të cilët përtej përgatitjes së krijimeve gustator, janë të interesuar edhe për asetin thjesht estetik dhe formal të vetë pjatës.
Nuk është rastësi që artistët e ushqimit si Laila Gohar janë aktualisht ndër figurat më me ndikim në krijimtarinë ndërkombëtare; Kateringjet e tij janë më shumë si ekspozita artistike sesa prezantime të vërteta ushqimore dhe bashkëpunimet e tij me markat e modës janë gjithnjë e më të shumta.
Stilisti japonez i këpucëve Tokio Kumagai lançoi një linjë këpucësh “që hahen”. Po, një koleksion i quajtur “Këpucë për të ngrënë” që e bëri përzierjen midis ushqimit dhe modës të prekshme.
I frymëzuar nga teknika ‘trompe l’oeil’ e përdorur nga një stilist tjetër brilant dhe vizionar në vitet 1930, surrealistja Elsa Schiaparelli, Kumagai përdori metoda japoneze të prodhimit të mostrave plastike për të riprodhuar të njëjtën strukturë të disa pjatave tipike të kuzhinës japoneze.
Eksperimenti i Kumagai ka frymëzuar padyshim shumë artistë bashkëkohorë që të tejkalojnë kufijtë e tyre dhe të kombinojnë botë të ndryshme së bashku.
Rezultati? Unike, befasuese dhe shume e shijshme.
