Nga Griselda Derti
12 vite luftë dhe përpjekje nuk rezultuan të suksesshme për Fatmirën në betejën e saj të gjatë me kancerin në gji. Më 29 gusht 2024 ajo u dorëzua duke u larguar përfundimisht nga kjo botë në moshën 69 vjeçare.
Fatmira Peshkatari prej kohësh kurohej për këtë sëmundje të rëndë, ndërsa sytë për herë të fundit i mbylli në shtëpinë e saj e rrethuar nga njerëzit e zemrës.
Peshkatari lindi në qytetin bregdetar të Durrësit më 29 nëntor të 1954. Fatmira kaloi një fëmijëri të mrekullueshme në një familje të madhe me 5 motra dhe vëllezër të tjerë. Si një vajzë e lindur në një qytet bregdetar ajo ishte shumë e lidhur me detin. Shëtitjet çdo mbrëmje përgjatë bregdetit ishin gjëja e saj e preferuar që në atë moshë. Kjo ishte ajo ç’ka i mungoi më tepër kur familja e saj në 1960 vendosi të zhvendosej në Tiranë.
Peshkatari ciklin e studimeve e nisi dhe e përfundoi në kryeqytet. Arsimin fillor ajo e kreu në shkollën 9-vjeçare “Hasan Vogli”. Si një nxënëse me rezultate të larta që në fillore, Fatmira vazhdoi me tej rrugëtimin e saj në rrugën e dijes në gjimnazin “Qemal Stafa”. E aposionuar pas shkencave ekzakte, ajo nisi studimet e larta për mësuesi (fizikë) në Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Shkencave Natyrore.
Pjesën më të madhe të jetës së saj, Fatmira ka punuar si nënpunëse pranë DAR Tiranë (Drejtoria Rajonale Tiranë). Tre vitet e fundit ajo u shkëput dhe filloi të ushtronte profesionin e mësuesisë pranë shkollës private “Elite” në kryeqytet. Atje ajo jepte lëndën e fizikës për klasat e dhjeta, njëmbëdhjeta dhe dymbëdhjeta. Nga nxënësit të cilëve iu dha mësim për disa vite, ajo mbahet mend si zysha e rreptë, që kërkonte seriozitet por edhe si zysha shembullore dhe e përpikët në çdo aspekt.
“Kujdesej shumë që ne të mësonim dhe ishte shumë e rregullt gjatë procesit të mësimit. Jashtë orës së mësimit ishte shumë ndihmuese dhe e gatshme për çdo kërkesë tonën,” u shpreh një nxënësi i saj.
Përpos jetës së suksesshme dhe të ngjeshur akademike, Peshkatari ishte edhe një nënë dhe bashkëshorte e devotshme. Në 1975 në moshën 22 vjeçare ajo do të njihte Pavllon, atë që më pas u bë shoku i saj i jetës. Pavllo ishte fqinji i saj në lagjen ku jetonte, i cili më pas u kthye në “strehën” e saj. Dyshja u martua në dhjetor të 1976, duke sjellë në jetë dy djem, Gertin dhe Tomasin, sot përkatësisht 47 dhe 42 vjeç.
“Mami ishte një njeri i përkushtuar dhe një zonjë shumë intelektuale fjala e së cilës kishte peshë”- kështu e përshkruan Gerti nënën e tij, teksa sytë i njomën nga lotët.
Fatmira pati fatin që të provonte edhe ndjesinë e bukur e të bërit gjyshe. Ajo gëzoi 4 nipa dhe mbesa. Nipërit do ta kujtojnë gjithmonë Fatmirën si gjyshja e mençur me tregimet dhe këshillat e saj të vyera.
“Ajo ishte gjyshja më e ëmbël në botë! Do më mungojnë këshillat dhe fjalët e saj të mençura”,-u shpreh mbesa për gjyshen e saj.
Me një jetë dedikuar arsimit, Mira ishte shumë e apasionuar pas leximit dhe librave. Këtë pasion ajo u kujdes që t’jua rrënjoste edhe djemve dhe nipave të saj.
Vitet e shkollës si dhe puna në arsim bënë që Mira gjatë jetës të krijonte dhe të ruajte miqësi të shumta. Largimi i parakohshëm nga jeta i saj, la një zbrazëtirë të madhe edhe tek miqësia e ngushtë.
“Mira e bukur, me trupin elegat, me sytë e qeshur dhe plot dritë”,-kështu do ta kujtojnë gjithmonë Fatmirën miket e saj të zemrës. Shpresa mikja e saj e hershme kujton me mall shëtitjet e tyre në bulevardet e Tiranës kur ishin studente. Sipas saj Mira ashtu siç kishte emrin ka qenë gjithmonë shpresë dhe dashuri për të gjithë.
“Kur e mendoj humbjene saj mendja më tkurret dhe fjalët më treten, pasi dhimbja është e madhe dhe e papërshkrueshme përtej njerëzores, sepse ajo do të mbetet Unike në shpirtin, zemrën, ndriçimin, intelektin, dashurinë, respektin, përkushtimin, zemërgjerësinë, fisnikërinë, humorin e bukur, buzëqeshjen e sinqertë, elokuencën brilante, forcën dhe besimin tek vetja dhe tek miqtë e shokët, cilësi që janë skalitur bukur dhe ngulitur fort në mendjen dhe zemrën e të gjithëve që të kanë njohur,”-u shpreh e përlotur Shpresa.
Fatmira Peshkatari më herët gjatë jetës humbi prindërit e saj dhe dy motrat e mëdha. Mirëpo la pas një familje të madhe, bashkëshortin, dy djemtë, 4 nipa dhe mbesa, vëllanë dhe dy motra.
Mira la një boshllëk të madh tek familjarët dhe miqtë e saj, mirëpo sjellja dhe veprat e saj të mira do të mbeten përjetësisht të gjalla në zemrat e gjithëkujt që pati fatin ta njihte.
