Pothuajse në çdo disiplinë, suksesi vjen nga një ndërthurje e talentit dhe guximit. Por nëse dëgjoni figurat më të famshme të përshkruajnë rrugëtimet e tyre të jetës, ata minimizojnë aftësitë e lindura.
Thomas Edison mund të jetë më i cituari, me pretendimin e tij se “gjeniu është një për qind frymëzim dhe nëntëdhjetë e nëntë për qind djersë”, por ekzistojnë shumë variacione të tjera.
Vetëm merrni parasysh këshillat e Octavia Butler për shkrimtarët e rinj .
“Harroje talentin. Nëse nuk e keni, nuk ka rëndësi. Meqë zakoni është më i besueshëm se frymëzimi, të mësuarit e vazhdueshëm është më i besueshëm se talenti.”
Edhe futbollisti portugez, Cristiano Ronaldo, vë në dukje lodhjen dhe lotët në stërvitjen e tij.
“Talenti pa punë nuk është asgjë”, tha ai, kur u pyet për sekretet e suksesit të tij në fushë .
Tregime të tilla mund të jenë të dobishme për figurat e famshme që dëshirojnë të duken të përulur.
Por hulumtimet e fundit psikologjike tregojnë se theksimi i tepërt i rëndësisë së punës së palodhur mund të rezultojë negativisht në shumë situata profesionale.
Paragjykimi i natyrshmërisë mendohet se funksionon nën vetëdijen e vetëdijshme dhe pasojat mund të jenë të padrejta.
