Mario Sorrenti hyri në botën e modës në vitin 1990, kryesisht nga puna e tij me tema mbi seksualitetin, botuar në “Vogue” për Italinë dhe “Harper’s Bazaar”. Filloi të fotografonte që në moshën 18-vjeçare e normalisht gjërat e para që nisi të fotografonte ishin njerëzit që kishte rrotull vetes. Mbante aparat 24 orë në 24.
Çdo gjë që ndodhte në jetën e tij, çdo njeri që hynte në rrethin e tij, nuk i shpëtonte shkrepjes së aparatit. Në vitin 1993, një foto nudo e të dashurës së tij ishte gjithçka që i mjaftoi Mario Sorrentit për të hyrë fuqishëm në botën e fotografisë. Sigurisht, fakti që e dashura e tij ishte Kate Moss, nuk ishte pak, dhe aq më tepër që fotoja bëhej për fushatën publicitare të “Calvin Klein Obsession”.
Punoi si model në rininë e tij, ku pamja mesdhetare ishte tepër e preferuar për fotografë si Richard Avedon, Bruce Weber dhe Steven Meisel. Ndoshta kjo eksperiencë e ka ndihmuar atë të krijojë një lidhje me të gjithë personat që punon.
Zgjedhja e personazhit për Marion është një punë më vete. Ai takon dikë që mund të ketë diçka të caktuar, që e tërheq dhe e bën atë interesant. Personat që i fotografon ka dëshirë t’i takojë paraprakisht, të shkëmbejë dy fjalë, të ndjejë një vibrim. Nuk është i interesuar vetëm për bukurinë fizike, atij i duhet një personalitet. Padyshim që ambienti ku bëhet seti është po aq i rëndësishëm sa edhe personaliteti i personazhit. Sipas tij, duhet të bëhet një “martesë” midis bukurisë se peisazhit dhe bukurisë së personazhit. 
Në fotot e realizuara me Mila Jovovich, ajo duket komode dhe e lidhur me të. Të jep idenë e një marrëdhënieje të fortë. Kjo ndodh sepse Mario ka patur një raport për disa vite me të kur ishte në moshën 22-vjeçare. Është tepër e lehtë për të që të fotografojë tipa që i njeh në intimitet. Edhe nëse bëhet fjalë për një modele që nuk ka patur asnjë kontakt më parë, Sorrenti nuk i vë në vështirësi dhe i lë hapësirën e duhur. Nuk ndjek asnjë metodë kur bëhet fjalë për subjektin që ka përpara aparatit. Për të është thjesht një marrëdhënie, është një komunikim shumë natyral. Sorrenti përpiqet ta bëjë subjektin të ndihet sa më i qetë. Të dyja palët duhet të kenë besim dhe të ndihen mirë nga prezenca e njëri-tjetrit.
Prindërit e Sorrentit ishin “hippie”, kjo bëri që ai të rritej në prani të lakuriqësisë totale. Kjo ndikoi në faktin që Mario të mos kishte kurrë komplekse.
Fotografi shprehet:”Unë jam tepër i hapur. Nuk kam frikë nga meshkujt dhe nuk kam frikë nga femrat. Nuk kam frikë nga seksi dhe seksualiteti. Është pjesë e imja që del në pah nëpërmjet fotografisë. Duket sikur në momentin që jam duke shkrepur aparatin, nuk jam as burrë e as grua. Nëse shoh një moment që është i vërtetë për mua, që duket i sinqertë, qoftë mashkull apo femër, është pjesë e imja.”
Personi që ka patur më shumë impakt në karrierën e tij dhe në zhvillimin e saj, ishte padyshim Kate Moss. Një nga arsyet ishte fakti që janë njohur në moshë të re dhe kanë eksperimentuar me fotot për “Calvin Klein”.
Për inspirim, Mario sheh filma, blen një sasi të konsiderueshme me libra mbi artin dhe fotografinë. Gjatë kohës kur puna bëhet intensive, për t’u relaksuar, zgjedh të shkojë në ndonjë muze dhe të frymëzohet.
Një nga projektet më të rëndësishme, po ashtu dhe personale të Sorrentit, është libri i tij me koleksionin e fotove “Polaroid” shkrepur gjatë 15 viteve të fundit. Janë 15 vite të jetës së tij dhe çdo imazh është i rëndësishëm për të. Është një punë tepër personale.
Në vitin 2012, Mario u bë pjesë e ekipeve të “Vanity Fair”, “Vogue Hommes”, “W”, “The New York Times T”, “Self Service” si dhe pjesë e edicioneve franceze, italiane dhe japoneze të “Vogue”. Nuk është habi që puna e tij është tepër e njohur. Në listën e klientëve, sa i përket botës së reklamave, mund të përmendim emra si: “Chanel”, “Hugo Boss”, “Max Mara”, “Kenzo” dhe “Barmeys New York”.
