Familja është ajo që nuk na mungon kurrë, edhe kur nuk është fizikisht pranë. Është një fjalë e thjeshtë me peshë të madhe: përqafimi i nënës, fjala e butë e babait, sherri me motrën apo humori i vëllait që të ndreq ditën.
Në këtë 15 Maj, kujtojmë se familja nuk është thjesht lidhje gjaku – është kujtim, ndjenjë, siguri, rrënjë. Aty ku jemi gjithmonë fëmijë, edhe kur jeta na plak.
Dita Ndërkombëtare e Familjes na fton të ndalemi një çast dhe të reflektojmë për atë që shpesh e marrim të mirëqenë. Të falënderojmë ata që janë “shtëpia” jonë, edhe kur nuk ndajnë të njëjtin çati me ne.
Sot, gjej një arsye për t’u kthyer atje ku gjithçka nis:
Te njeriu që e thërret “mam”, “bab”, “motër” apo “vëlla”. Sepse rrënjët tona kanë gjithmonë një emër… dhe një zemër.
Dita Ndërkombëtare e Familjes është shpallur nga Asambleja e Përgjithshme e OKB-së në vitin 1993, dhe prej atëherë festohet çdo vit më 15 maj.
Qëllimi i kësaj dite është të ndërgjegjësojë shoqëritë për rëndësinë e familjes si njësi themelore e jetës sociale dhe të promovojë politika që e mbështesin dhe e mbrojnë atë – në të gjitha format që ajo mund të marrë në botën moderne.
Në Europë dhe SHBA, kjo ditë është kthyer edhe në një rast për të promovuar barazinë gjinore brenda familjes, ndarjen e përgjegjësive dhe mbështetjen për prindërimin e kujdesshëm.
