Ata fokusohen në të tashmen
Ndoshta një nga ndryshimet më të mëdha midis personave që shqetësohen dhe atyre që nuk shqetësohen është aftësia për të qëndruar në të tashmen dhe për të mos u zhytur nga gjërat që nuk kanë ndodhur ende. Ata që nuk shqetësohen janë në gjendje të shikojnë një problem dhe të kuptojnë se çfarë zgjidhje duhet të zbatohet.
2. Ata praktikojnë vëmendjen
Për shkak se qëndrimi në të tashmen është kaq thelbësor për të mposhtur shqetësimin, praktikimi i vëmendjes mund t’ju ndihmojë të largoni fokusin nga një çështje hipotetike që mund të zhvillohet në rrugë.
Dhe terapia, si terapia konjitive e sjelljes dhe terapia e pranimit dhe e përkushtimit, gjithashtu mund t’i ndihmojnë të shqetësuarit të ndalojnë ciklin negativ, pasi ata fokusohen “në idenë për të mos luftuar dhe moskonfirmuar shqetësimet”
Ata janë më të gatshëm për të rrezikuar
Ndërsa personat që shqetësohen e kanë të vështirë të marrin vendime, atyre u duhet një kohë e gjatë sepse mund të gjymtohen nga të gjitha rezultatet e mundshme negative por ata që nuk shqetësohen janë më të gatshëm të provojnë zgjidhjet e një problemi edhe nëse një rezultat i keq është i mundur. Në të njëjtën mënyrë, ata që nuk shqetësohen janë gjithashtu më fleksibël në mënyrën se si mendojnë për gjërat.
Ata kanë një ndjenjë perspektive
Ata që nuk shqetësohen janë në gjendje të distancohen nga një situatë për të fituar perspektivë. Megjithatë, të shqetësuarit mund të rrisin perspektivën e tyre. Një metodë për ta bërë këtë është të mendosh për të gjithë skenarët më të këqij të mundshëm, dhe më pas të vlerësosh sa gjasa ka që secili prej tyre të ndodhë me të vërtetë.
