Në një epokë ku lidhjet virtuale janë më të shumta se kurrë, paradoksi më i madh i brezit të ri është ndjenja e thellë e vetmisë. Të rinjtë – që sipas stereotipeve duhet të jenë në kulmin e jetës sociale – po raportojnë nivele të larta izolimi emocional, ankthi dhe boshllëku të brendshëm.
Psikologët e lidhin këtë dukuri me disa faktorë: varësia nga rrjetet sociale, presioni për të qenë “të suksesshëm” dhe mungesa e lidhjeve të sinqerta në jetën reale. Në vend të bisedave të thella, komunikimi sot është zëvendësuar nga “seen”-i, “likes”-at dhe story-t 24 orëshe që rrallë pasqyrojnë realitetin emocional.
Vetmia nuk është thjesht ndjenja e të qenit vetëm – është një boshllëk i brendshëm që shpesh shoqërohet me ndjesinë se askush nuk të kupton. Dhe për të rinjtë, kjo ndjenjë mund të përkthehet në dëshpërim, depresion dhe tërheqje sociale.
Rrjetet sociale kanë krijuar një iluzion të afërsisë, por mungesa e kontakteve të vërteta njerëzore është ajo që po lëndon më shumë. “Unë kam 5 mijë ndjekës, por ndonjëherë nuk kam asnjë që të më dëgjojë vërtet”, është një frazë që ndjehet gjithnjë e më shumë nga ky brez.
A është koha të rikthejmë lidhjet reale? Të mësojmë të dëgjojmë, të flasim për ndjenjat dhe të pranojmë që edhe vetmia është njerëzore – por jo diçka që duhet përjetuar vetëm.
