Presidenti Ilir Meta i është drejtuar për herë të dytë Gjykatës Kushtetuese në lidhje me shfuqizimin e vendimit të qeverisë për kalimin e Teatrit Kombëtar në pronësi të Bashkisë së Tiranës.
Në një njoftim për shtypin, kreu i vendit u shpreh se vendimi është cënim i pasurisë kombëtare dhe prishja e godinës bie kundër parimeve kushtetuese.
Ndër të tjera, Meta theksoi se pronësia e teatrit, duhet të qëndrojë vetëm në emër të Republikës së Shqipërisë.
Më 8 maj këshilli i Ministrave vendosi që godina e Teatrit Kombëtar të kalojë në pronësi të Bashkisë së Tiranës. Përpos godinës, bashkia do të ketë në pronësi edhe sipërfaqen e tokës rreth tij.
Fjalimi i Presidentit Ilir Meta
Sot depozitova kërkesën për shfuqizimin e vendimit të qeverisë për kalimin e Teatrit Kombëtar në pronësi të bashkisë. Për fat të keq qeveria shpreh vullnetin që me kalimin e pronësisë, bashkia duhet ta shembë dhe të ndërtojë godinën e re. Shqiptarët rrezikohen që të humbasin një pasuri publike me interes të lartë. Synohet të zhduket dhe memoria jonë të humbasë. Vendimi është anti-kushtetues për cënimin e pasurisë kombëtare. Është e qartë, se përmes togfjalëshit, ndërtimin e e një godine me standarde dhe që i ndalohet të ndryshojë destinacionin, qëllimi për shkatërrimin e kompleksit është urdhëruar dhe këshilli mbetet vetëm ta vendosë në zbatim. Prishja e godinës do të përbënte shkelje të parimeve kushtetuese. Këto akte duhet shfuqizuar dhe të vendosë për pezullimin e vendimit të tyre.
Qeveria dhe bashkia kanë shfaqur hapur se qëllimi i tyre është i qartë se nuk tërhiqen nga shembja dhe ndërtimi i një godine të re. Këto deklarata për kryebashkiakun kapërcejnë edhe kufijtë e lejuara nga ligji për vetëqeverisjen vendore, për mbrojtjen e vlerave të trashëgimisë kulturore. Duke qenë se kjo pasuri është Teatri Kombëtar dhe që lidhet me interesin e përgjithshëm kombëtar, bashkia nuk mund të ketë në pronësi dhe aq më tepër të shprehet dhe të tejkalojë kufijtë. Pronësia duhet të qëndrojë vetëm në emër të Republikës së Shqipërisë. Edhe padia e parë duhet të vijojë që të shqyrtohet. E drejta për të vendosur nuk i takon vetëm një qeverie apo bashkie, por të gjithë qytetarëve, atëherë i takon vetëm gjykatës Kushtetuese për t’u shprehur’.
