Drejtuesi i një agjencie rekrutimi në Tiranë, pranoi për herë të parë në studion e “Opinion” prirjet e tij homoseksuale. Menjëherë më pas lajmet në portale, reagimet në rrjetet sociale e kthyen në temë dite, madje edhe me sulme e akuza, siç mund të pritet në të tilla raste në Shqipëri.
Dje, Eltoni ishte i ftuar në “Rudina” në Tv Klan për të rrëfyer historinë e tij të jetës. I lindur në një familje tradicionale në Tepelenë, Eltoni ishte fëmija i vetëm dhe mjaft i llastuar. Si i ati, edhe e ëma bënin gjithçka që ai të rritej i rrethuar me shumë dashuri. Megjithëse e kuptoi shpejt, vetëm 11 vjeç, prirjen e tij seksuale drejt meshkujve, Eltoni nuk e pati problem as ta tregonte hapur. Tepelena nuk e paragjykoi asnjëherë:
“Unë nuk kam ndier asnjë diskriminim në qytetin tim të lindjes. Diskriminimin e kam ndier në Tiranë. Babai im ishte një njeri i nderuar, mamaja ishte shumë punëtore. Unë jam fëmijë i vetëm i martesës së dytë të prindërve dhe kam ardhur në jetë kur ata ishin në moshë të madhe – mamaja 40, babai 50. Isha një fëmijë i llastuar, por familja ime ishte mendjehapur.”
Ishte vetëm 11 vjeç kur kuptoi se preferonte më shumë gjininë mashkullore sesa atë femërore. Këtë drejtim seksual nuk e ka konsideruar asnjëherë si ‘preferencë tjetër’, vetëm si preferencën e tij:
“Isha një natyrë, më femërore, le ta themi. Shpeshherë më ngatërronim me gocë. Isha fëmijë shumë i bukur, fëmija më i bukur në shkollë. Kisha baba të fortë, një nënë kërkuese që nuk guxonte askush t’i dilte përpara, vija nga një familje me vlera. Por kisha filluar të shihja filma dhe kuptova shpejt që më pëlqenin meshkujt. Nuk isha as inferior, as superior, por e shihja që kjo gjë çudiste të tjerët”, – tregon Eltoni.
Por si dhe kur e shfaqi për herë të parë Eltoni këtë prirje “jashtë normales”?
“Kisha simpati për dikë dhe i shkrova një letër, ia dërgova letrën dhe në lokal. E bëra këtë sepse nuk mendoja se do të rrija në guaskë, doja ta jetoja jetën time ashtu siç më pëlqente. Por kjo, në atë kohë ishte si një skandal i heshtur, i cili u përhap në masë në qytet. Ai person është sot një njeri i nderuar, por nuk donte të kishte të bënte me mua. Ky ishte veprimi i parë që bëra dhe pas kësaj, edhe poezitë që shkruaja në atë kohë”.
Një familje shqiptare, sado mendjehapur, vështirë të përtypë, akoma edhe sot, që fëmija ka prirje të tjera homoseksuale. Ashtu ndodhi edhe me familjen e Eltonit. Pas letrës, që u bë publike për qytetin e vogël, i ati nuk e priti aspak mirë dhe pyeti: “Ishte momenti i letrës së famshme. Më pyeti babai dhe i thashë se i kisha dërguar një letër dikujt që kisha simpati. U trondit dhe më tha se kjo gjë që po bëja nuk ishte e gabuar, por rruga më e vështirë e mundshme në Shqipëri”,- shton më tej Eltoni.
Në një kohë kur babai nuk u lumturua, e ëma e kishte më të vështirë ta pranonte. Duhej kohë që edhe ata ta kuptonin se i biri nuk kishte ardhur në jetë sepse ishte gay, por kishte sjellje shumë të mirë, pavarësisht se mund të shikohej si një dalje nga linja e normales. Dhe kjo, për fat të keq, ndihej edhe mes të afërmve e farefisit. Ndonjë nën zë, edhe mund ta thoshte “na turpërove” dhe këtë Eltoni e dinte, por nuk kishte ndër mend të hiqte dorë: “Unë nuk mund të luftoj me ndjenjat e mia, të mos jetoj jetën time. Unë nuk kam ardhur për t’u fshehur. Unë bëra ca llogari që më dolën mirë.”
Edhe pse në fillim ka qenë e vështirë shumë. Tirana ishte qyteti që i tregoi që në fillim se nuk do ta mirëpriste. Refuzime për punë, mbyllje telefoni, intervista boshe dhe mbyllje dyersh. Që nuk i bënë asgjë Eltonit, në të vërtetë:
“Unë nuk e kam prishur gjumin fare, sepse kam qenë i qetë me veten. Edhe pse kam rrezikuar jetën për të jetuar këtë që po jetoj sot…. A mund të shtiresha dhe të merrja në qafë një femër për sytë e botës? Kështu, unë nuk bezdis njeri, nuk kaloj caqet e shoqërisë, bëj jetë strikte dhe jam gjithë kohën në lëvizje.”
I pyetur nëse ka një lidhje dashurie, Eltoni shton se në Shqipëri nuk ka krijuar raport intim me askënd. Sepse, edhe ata që njihen si gay, fshihen:
“Unë nuk dua të fshihem”, – thekson ai duke u dhënë një mesazh të gjithë atyre që kanë po të njëjtat prirje: “Jetoni të lirë, të qetë, pa bezdisur të tjerët, pa i ndikuar ata, thjesht duke qenë vetvetja.”
