Pirro Çako kujtoi sot në një rrëfim emocional të atin Gaqo Çako dhe sesi ai në fillim nuk i jepte vendin që i takonte si kompozitor.
Në një intervistë për Rudina Magjistarin, kantautori tregoi se shumë kohë pasi punoi me muzikën, i ati më në fund arriti ta pranonte dhe ta quante kompozitor:
“Shumë vonë më ka pranuar mua që quhesha kompozitor, në një moment vonë ma shprehu se kisha bërë dicka. Nuk ma jepte atë vendin që më takonte, ma dha dhe kuptova se ishte më mirë vonë sesa kurrë”.
Pirro foli edhe për momentet e fundit që kaloi me të atin dhe dhimbjen që ende ka lënë gjurmë të thella në zemrën e tij:
“Nga zemra vijoj të vajtoj, ishte një artist i madh por s’ka si mamaja dhe si babai. Janë dy njerëzit që s’të tradhtojnë kurrë. Me duket që ka humbur ai trekëndëshi i familjes sonë, nuk kthehet ajo gjëja që kishte krijuar natyra. Por jeta kështu është. Tani që nuk është më, kujtoj ato gjëra që më ka thënë, jetoj me filozofinë e tij, se ai ishte një njeri i heshtur, idealist, e njihte të bukurën”.
Pirro tregoi se në momentet e fundit të jetës së babait, nuk ndodhej pranë tij pasi ishte duke u përgatitur për ceremoninë e varrimit. Atë e telefonuan për t’i thënë të kthehej menjëherë në shtëpi ku dhe arriti 2-3 minuta para se Gaqo Çako të ndërronte jetë:
“Më la shumë amanete dhe i realizova të gjitha”, u shpreh kantautori duke kujtuar edhe dy këngët të cilat babai kishte kërkuar që të luheshin në homazhet e tij.
E para ishte një këngë të cilën ai e kishte ndryshuar si një dedikim për të birin me vargjet “Piro ardhsh i mbarë” dhe një nga këngët që e kishte qejf ishte “Fjalët e qiririt”.
