Një rast i pazakontë në Gjermani ka ndezur debat mbi kufijtë e privatësisë dhe të drejtave të punonjësve në vendin e punës. Një punonjës u pushua nga puna pasi, sipas kompanisë, kalonte “tepër shumë kohë” në tualet gjatë orarit të punës. Punëdhënësi madje e kishte kronometruar, duke shkaktuar reagime dhe diskutime mbi etikën dhe ligjshmërinë e një praktike të tillë.
Sipas të dhënave të paraqitura nga kompania, punonjësi kishte kaluar 42, 46 dhe 48 minuta në tualet në tre ditë të ndryshme gjatë muajit shtator. Menaxheri e konsideroi këtë si “keqpërdorim të kohës së punës” dhe vendosi ta largojë. Rasti ngriti pyetjen: A mund të shkarkohet një punonjës vetëm sepse shkon “shumë shpesh” ose “gjatë” në tualet? Dhe kush e përcakton çfarë konsiderohet “shumë”?
Shkuarja në tualet konsiderohet nevojë bazike njerëzore dhe nuk mund të kufizohet me rregulla të rrepta. Ligji gjerman e trajton si ndërprerje të shkurtër të punës dhe ajo paguhet, pra punonjësi nuk është i detyruar ta rikuperojë këtë kohë. Nuk ka kufizime ligjore mbi kohëzgjatjen e vizitës në tualet dhe as standarde se kur ajo konsiderohet e tepruar.
Megjithatë, nëse punonjësi e zgjeron qëllimisht këtë kohë për arsye personale, si përdorim telefoni apo aktivitete jo të lidhura me punën, kjo mund të cilësohet shkelje disiplinore. Eksperti i së drejtës së punës, Jens Usebach, thekson se “zgjatja e qëllimshme e qëndrimit në tualet për arsye private mund të konsiderohet shpërdorim i orarit të punës”.
Një vendim i fundit i Gjykatës së Punës në Këln ka konfirmuar se edhe nëse pushimet për tualet tejkalojnë 30 minuta në ditë, kjo nuk justifikon automatikisht ulje page. Por në raste të përsëritura dhe pa arsye shëndetësore, punëdhënësi mund ta trajtojë si abuzim me kohën.
