Paraliza e nervit të fytyrës është dëmtimi më i shpeshtë neurologjik i nervit kranial, i cili kur ndodh, çon në dobësi ose paralizë të muskujve mimikë të fytyrës.
Përveç muskujve, nervi personal mbart fibra nervore për gjëndrat lacrimal dhe pështymore, si dhe fibra nervore për transferimin e shqisës së shijes nga gjuha në tru.
Cilat janë simptomat e paralizës së fytyrës?
-Asimetria ne fytyre me terheqje te cepit te gojes drejt anes se shendetshme
– Zhdukja e rrudhave te ballit
-Zhdukja e palosjes nasolabiale
-Syri i lepurit (pamundësia për të shtrënguar qepallën)
-Ektropion (rënia e qepallës së poshtme)
-Pamundësia për të ngritur vetullat
-Paaftësia për të treguar dhëmbët
-Paaftësia për të fishkëllyer
-Paaftësia për të “fryrë” gojën
Cilat janë shkaqet e paralizës së fytyrës?
Forma më e zakonshme e paralizës së fytyrës është paraliza e Bell-it. Në këtë rast, zakonisht paraliza është e përkohshme dhe në një përqindje të madhe shërimi është i plotë. Megjithatë, ka disa raste të paralizës të shoqëruara me infeksione, kryesisht virale.
Më e shpeshta është për shkak të virusit VZV (herpes zoster) i cili shkakton skuqje të lëkurës rreth veshit, dhimbje të forta dhe humbje të shijes, e cila nëse nuk trajtohet brenda 72 orëve, mund të bëhet shumë serioze dhe të shkurtojë shanset për shërim në gjysmën e rastet.
Shkaqet përfshijnë gjithashtu një hemangiomë, aneurizëm të arteries karotide ose keqformime arteriovenoze, të cilat mund të shkaktojnë zhvendosje dhe presion mbi nervin në rastin e paralizës. Faktorë të tjerë përfshijnë traumën e kokës me thyerje të kockës së përkohshme, sarkoidozën, sindromën Miller Fisher, sindromën Guillain-Barre dhe sklerozën e shumëfishtë.
Si diagnostikohet paraliza e fytyrës?
Në shumicën e rasteve, ekzaminimi klinik është i mjaftueshëm për të vendosur diagnozën. Për shembull, paraliza e fytyrës në njërën anë, pa simptoma të tjera neurologjike, sugjeron një paralizë idiopatike të fytyrës. Megjithatë, kur simptoma të tjera neurologjike janë të pranishme, të tilla si problemet e shikimit, mpirja ose paqëndrueshmëria, atëherë një MRI e trurit është e nevojshme për të identifikuar shkakun.
