Muaji i Ramazanit është periudha mujore e agjerimit para Bajramit. Myslimanët në gjithë botën agjërojnë dhe qëndrojnë për më shumë se 10 orë pa ngrënë në ditë.
Ndryshe nga Kreshma, ku duhet të heqësh nga konsumimi ushqimet shtazore, gjatë Ramazanit agjërimi nuk lejon të konsumosh asgjë, deri kur dielli perëndon. Në këtë orar, familjet ulen së bashku për të ngrënë.
Ramazani konsiderohet si periudha kur trupi dhe shpirti pastrohen. Agjërimi fetar është një mundësi për reflektim. Ramazani dhe agjërimi fetar në përgjithësi nuk janë të dizajnuara për të ndihmuar njerëzit që të përpiqen të humbin peshë ose të marrin shëndet.
Është për t’u bërë njësh me një fuqi më të lartë, ose siç thuhet: pranvera që pastron shpirtin. Çdo vit për Ramazan, miliona myslimanë në të gjithë botën agjërojnë 30 ditë nga mëngjesi deri në mbrëmje. Përveç pastrimit të shpirtit, agjërimi mbahet për tu solidarizuar me të varfrit, për të ndarë ushqimin me ta.
Gjatë Ramazanit, besimtarët kërkojnë falje për mëkatet, luten për ndihmë ndaj të këqijave dhe përpiqen të pastrohen nëpërmjet vetëpërmbajtjes dhe veprave të mira.
Myslimanët duhet të luten sa herë që munden gjatë Ramazanit, si dhe të lexojnë Kuranin. Të moshuarit, të sëmurët kronikë dhe të sëmurët mendorë janë të përjashtuar nga agjërimi. Gjithashtu nëse gruaja është në ditët e menstruacioneve duhet të shtyejë ditët e agjërimit. Në dhjetë ditët e fundit, është Nata e Kadrit, ose e njohur si Nata e Fuqisë. Myslimanët besojnë se kjo është kur adetet e para të Kuranit iu shpallën Profetit Muhamed.
