Në momentet e nervozimit, lodhjes, ankthit apo inatit prindërit u thonë fëmijëve të tyre gjëra të cilat nuk i mendojnë. Disa nga ato mund ta bëjnë fëmijën të qeshë apo të nevozohet dhe ai, por disa të tjera mund ta lëndojnë, ta bëjënë të qajë dhe tii ulin vetëvlerësimin. Situata të tilla përkeqësojnë marrëdhenien prind-fëmijë. Ndaj dhe prindërit duhet të jenë më të përmbajtur përsa u përket këtyre frazave:
“Lerë se e bëj vetë”
Shumë prindër janë të gatshëm të ndihmojnë fëmijët me projektet shkollore, punët etj, por është më mirë t’i lenë ata të punojnë edhe vetë.
“Mos qaj”
Fëmijët duhet të jenë të lirë të shprehin ndjenjat e tyre. Duke i thënë fëmijës të mos qajë është sikur t’i thuash se është gabim të qash, ndërkohë që e qara është një gjë normale.
“Boll hëngre”
Ka mënyra të ndryshme për t’i folur fëmijëve për zakonet ushqimore. Fjalët që përdorni kur flisni për këtë temë duhet të jenë të zgjedhura me kujdes pasi luajnë rol të rëndësishëm në vetëvlerësimin e fëmijëve.
“Pse nuk i ke ngjarë fare vëllait/motrës”
Nuk ka gjë më të keqe për një fëmijë sesa ta krahasosh me një tjetër, aq më tepër më vëllain apo motrën e tij. Prindërit duhet të bëjnë çdo përpjekje për të ruajtur veçantinë e çdo fëmije.
“Të premtoj”
Asnjëherë nuk mund të jeni të sigurt nëse mund të plotësoni dshirat e fëmijëve. Ndaj është më mirë të thoni “Do mundohem”.
“Nuk ke gjë”
Për ju mund të jetë një gërvishtje e vogël, por për fëmijën merr përmasa të tjera. Ndaj putheni dhe përkëdheleni në të tilla raste pa i dhënë situatës përmasa të mëdha.
“Shoku jot është budalla”
Nëse nuk doni që fëmija juaj të përdorë fjalë ofenduese, duhet të kujdeseni me fjalorin tuaj. Përveç kësaj, duke i thënë fëmijës tuaj kështu ju e ulni atë sepse kritikoni përzgjedhjen e tij në shoqëri.
“Ja të vijë babi dhe të shikosh ti”
Ka dy gabime tek kjo frazë. E para, që fëmija do të ndëshkohet më vonë për diçka që bëri tani dhe e dyta që ju nuk mund ta kontrolloni gjendjen ndaj dhe prisni bashkëshortin, i cili automatikisht me këtë rast bëhet “i keqi”.
