Që kur ishim të vegjël na kanë mësuar që të duam të tjerët, t’i respektojmë dhe të jemi të edukuar, por nuk na kanë mësuar që të jemi vetëm me personat e denjë për këto vlera.
Jemi rritur me përralla me histori dashurie me fund të lumtur, të bindur që mjafton të jesh një njeri i mirë dhe që është e mjaftueshme të duam me gjithë forcën tonë, pavarësisht “dragonjve” të këqij, që të kemi një fund të lumtur.
Por duke u rritur e kemi kuptuar gjithmonë dhe më tepër, që diçka në atë përrallën e bukur nuk funksionon, duke u rritur e kemi kuptuar se sa më të mirë të jemi, sidomos nëse dikush nuk e meriton, aq më shumë fundi i ngjan një monstre.
Nuk na mësojnë të duam veten tonë. Askush nuk ta thotë që të duash dikë është shumë bukur, por të duash veten është e mrekullueshme.
Një person i plotësuar në vetvete është një person që e jeton Dashurinë në mënyrën më të thellë dhe të plotë.
Të duash dikë, pa dashur në fillim vetveten, vë në duart e tij fuqinë për të na kontrolluar përmes emocioneve. Por Dashuria nuk është një anije me një kapiten. Drejt fundit të lumtur duhet të jemi të dy protagonistë.
Burimi: Vabbe
