Në çdo histori dashurie ka ngritje dhe ulje, ndarje dhe rikthime. Por kur një burrë kthehet vazhdimisht, pas çdo ikjeje, pas çdo zënke, pas çdo periudhe mungese, pyetja që duhet bërë nuk është “pse u kthye?”, por “pse po e lejon të kthehet sërish?”
Në fillim, rikthimi mund të duket romantik. Ai kërkon falje, thotë se ka reflektuar, premton ndryshim. Dhe ti, me shpresën e dashurisë që dikur ndjeve, mendon se ndoshta këtë herë do të jetë ndryshe. Por e vërteta është se burrat që largohen dhe kthehen përsëri e përsëri nuk kanë ndryshuar thjesht kanë humbur kontrollin mbi ty dhe duan ta rimarrin.
Shpesh, këto rikthime nuk janë shenjë dashurie, por shenjë pasigurie, egoje dhe frike për të humbur dikë që i ka dhënë shumë. Ai nuk kthehet sepse të do vërtet, por sepse e ndien boshllëkun që krijon mungesa jote. Dhe sapo ndien se e ke falur sërish, rrethi mbyllet: e njëjta histori, të njëjtat premtime, i njëjti përfundim.
Ekspertët e marrëdhënieve shprehen se ky është një model toksik emocional, ku njëri partner ushqen ndjenjën e pasigurisë dhe tjetri përpiqet ta mbajë gjallë lidhjen me çdo kusht. Në fakt, një marrëdhënie e shëndetshme nuk ka nevojë për ndarje të vazhdueshme për të funksionuar. Ajo kërkon stabilitet, komunikim dhe përgjegjësi emocionale, jo rikthime dramatike pas çdo periudhe ftohjeje.
Nëse e gjen veten në këtë situatë, ndoshta është koha të kuptosh se dashuria e vërtetë nuk të bën të presësh që dikush të të zgjedhë sa herë i kujtohesh. Dashuria e vërtetë nuk vjen e ikën sipas humorit të dikujt tjetër.
Pra, herën tjetër që ai të kthehet, mos e shih si një shenjë fati. Shikoje si mundësinë për të mbyllur një derë që nuk të çon më askund. Ndonjëherë, forca më e madhe nuk është të duash dikë, por të zgjedhësh veten.
