Një vajzë nga qyteti i Pogradecit, ka treguar në “Ka një mesazh për ty”, te “E Diela Shqiptare” historinë e saj me një djalë me të cilin bashkëjetonte.
Ajo u shpreh se ndihet fajtore që nuk i ka treguar të vërtetën babait për atë çfarë ndodhte me lidhjen e saj e që shpesh herë nuk i ka dëgjuar këshillat e tij.
“Prindërit e mi kur e morën vesh nuk ishin dakort, për arsye të moshës, shkollës, jetës të cilën bëja unë dhe ai. Nuk ishin me zgjedhjen time, këmbëngulën që mos ta merrja vendimin për t’u lidhur, të kuptoja që nuk ishte ai zgjedhja ime, por unë besoja”.
Për Enin rezultoi totalisht zgjedhja e gabuar, dhe këtë e kuptoi kur po largohej nga njerëzit dhe se ai nuk e donte më.
“ Duhet të zgjidha çdo muaj problemin e qirasë, ujin, sepse jetonim bashkë në Tiranë dhe lodhesha shumë. Ai nuk më donte ose edhe mund të më ketë dashur, por nuk e shprehte kurrë. Të duash dikë duhet t’i qëndrosh pranë, jo thjesht të rrinte gjithë kohës me mua në shtëpi. Në çdo moment donte të isha vetëm për të dhe vetëm në shtëpi, mos të takohesha me miqtë edhe shokët. Ai punonte më parë, pastaj jo më. Kur vinte momenti që duhet të paguheshin shpenzimet, duhet t’i zgjidhja unë duke ndenjur në shtëpi. Gjithmonë më ndihmonin prindërit e mi.
Babi dhe mami e kishin kuptuar që ne kishim probleme, më flisnin gjithmonë, por pavarësisht kësaj më ndihmonin, sepse unë nuk i tregoja të vërtetën, por gjeja arsye të tjera. Është edhe një mashtrim që i kam bërë, por unë vdisja pak e nga pak. Unë arrita që nuk njihja më as veten. Nuk gjeja dot shpëtim. E kisha të vështirë të thoja “stop”, sepse nuk doja që marrëdhënia të prishej për shkakun tim. Ishte një moment që prindërit më thanë që ne kemi marrë një vendim për ty dhe të fejuarin, por ti gjeje kurajon dhe vendos. Unë kisha humbur mes mureve të shtëpisë, por u dorëzova dhe mora babin dhe i thashë të lutem hajde më merr nëse do të jetoj. Sot dua që të paktën unë të çlirohem, sepse u bë kohë që ne nuk flemë. Unë isha ajo që i ka mërzitur ata. Do doja që të ikja pak e çliruar, mos të më mbetet koha pas. Kam vendosur të largohem drejt Gjermanisë për një jetë të re, sapo të përfundoj gjuhën. Tani kam filluar të dua veten”.
Eni i kërkoi falje babait dhe shkoi drejt krahëve të tij, të cilët do t’i gjejë gjithnjë hapur.
