Detaje të reja kanë dalë në dritë në lidhje me ngjarjen e ndodhur në Dortmund, ku një mbikëqyrës shqiptar që ndodhej në kampin që ishte Kombëtarja, dyshohet se ka përdhunuar një punonjëse.
Siç konfirmoi të hënën (8 korrik) zyra e prokurorit publik, i akuzuari shqiptar u largua nga vendi më 24 qershor, një ditë pasi autoriteti policor i qarkut Unna mori ne shqyrtim incidentin. Sipas informacioneve të Hellweger Anzeiger, skuadra shqiptare është larguar nga qendra e Kaiseraut vetëm më 26 qershor.
Prokurorja Sonja Frodermann pranon se nuk ka dijeni për detajet e largimit. “Për mendimin tim, largimi i hershëm nuk është një pranim faji,” shkruan ajo kur u pyet nga ekipi ynë redaktues. Po pse në sytë e tyre nuk kishte asnjë dyshim urgjent ndaj personit nga Shqipëria? Sonja Frodermann sqaron rrethanat si më poshtë: “Një dyshim i fortë ngrihet vetëm nëse provat për një dënim janë shumë të qarta,” shpjegoi ajo.
“Në këtë rast, nuk u lëshua asnjë kërkesë për urdhër arresti, sepse nuk kishte dyshim urgjent (të arsyetuar) për vepër penale kundër personit,” tha Frodermann.
Në Gjermani diçka e tillë është e rëndësishme për gjyqësorin, sepse një dyshim i fortë për një vepër penale është shpesh parakushti bazë për lëshimin ose jo te një urdhër arresti apo nëse një gjykatës urdhëron paraburgim ose jo. Edhe nëse kjo ndodh, prezumimi i pafajësisë vlen deri në marrjen e një dënimi përfundimtar.
Vordermann e formulon çështjen e dyshimit për vepër penale në terma shumë juridikë: “Nuk ka dyshim për vepër penale sepse ende është e paqartë nëse i akuzuari subjektivisht e ka kuptuar mospasjen e vullnetit (dëshirës) nga ana e palës së dëmtuar”, thotë prokurorja publike.
Konkretisht: Nuk është sqaruar nëse i akuzuari e ka kuptuar se po vepronte kundër vullnetit të gruas apo jo. Mospasja e një dyshimi urgjent (te arsyetuar) do të thotë gjithashtu probabilitet i ulet për te dënuar personin”, thotë Sonja Frodermann. Kjo do të thotë se prokuroria publike vlerëson se shanset për ta akuzuar personin dhe për ta dënuar atë janë relativisht të ulëta.
