Në vitet 2000, trupi “i pranueshëm” ishte vetëm një: i dobët dhe i formuar si në reklama. Nga modelet e njohura deri te këngëtaret, gjithçka tjetër shihej si “jashtë norme”.
Sot duket sikur kemi ndryshuar: shohim gjithnjë e më shumë trupa të ndryshëm në reklama, sfilata e konkurse bukurie. Por a është ky ndryshim i thellë apo vetëm sipërfaqësor?
Duket se jo. Përdorimi i ilaçeve për humbje peshe si Ozempic është shtuar, duke nxitur një mënyrë të re (shumë të shtrenjtë) për të arritur trupin “ideal”. Ndërkohë, meshkujt përballen me presionin për të pasur trup të tonifikuar si matës i “burrërisë”.
Të përfshish një modele më të mbushur në një reklamë nuk e rrëzon sistemin — thjesht e zbukuron. Trupi i përsosur mbetet ende një kusht i fshehur për t’u ndjerë “mjaftueshëm”.
S’kemi dalë nga ky rreth. Por mund të fillojmë duke kuptuar se sa lehtë shfrytëzohen pasiguritë tona për të na kthyer në konsumatorë të pamëshirshëm – ndaj botës dhe vetes.
