Dita Ndërkombëtare e Punëtorëve shënon një nga datat më të rëndësishme në historinë e lëvizjes punëtore në mbarë botën, si ditë kushtuar të drejtave, kushteve të punës dhe dinjitetit të punëtorëve.
Kjo ditë e ka origjinën në protestat e punëtorëve që kërkonin uljen e orarit të punës në 8 orë, paga të drejta dhe siguri në vendin e punës. Parulla historike “8 orë punë, 8 orë dëfrim e 8 orë gjumë” u bë një nga kërkesat më të njohura të lëvizjes punëtore, duke u artikuluar fillimisht në Australi në vitin 1885.
Ngjarjet më të rëndësishme lidhen me protestat e punëtorëve në Çikago më 1 maj 1886, të cilat u shoqëruan me përplasje të dhunshme dhe u kthyen në simbol të rezistencës së klasës punëtore. Një vit më pas, në 1887, po në këtë qytet u zhvilluan manifestime masive në mbështetje të të drejtave të punëtorëve.
Rrjedha e organizimit ndërkombëtar të kësaj dite lidhet me Internacionalen e Dytë, e cila në Kongresin e Parisit në vitin 1890 vendosi që 1 Maji të shpallej zyrtarisht Dita Ndërkombëtare e Punëtorëve. Më pas, në vitin 1891, në Bruksel u vendos që kjo ditë të kremtohej çdo vit në të gjitha vendet si festë dhe ditë reflektimi për të drejtat e punëtorëve.
Sot, 1 Maji mbetet një ditë globale, ku sindikatat dhe punëtorët vazhdojnë të kërkojnë përmirësim të kushteve të punës, pagave dhe mbrojtjes ligjore, duke e ruajtur si simbol të luftës për drejtësi sociale.
