Në fillim të vitit 2025, aktori i njohur Mel Gibson u bë pjesë e debatit publik pasi, gjatë një podcast-i, pretendoi se disa miq të tij me kancer në stadin e katërt ishin “shëruar” pas përdorimit të ivermektinës dhe fenbendazolit. Deklarata e tij u përhap me shpejtësi në rrjetet sociale, duke nxitur diskutime të forta dhe duke rritur interesin e publikut për këto barna antiparazitare.
Pas kësaj vale reagimesh, shumë pacientë – përfshirë edhe persona të diagnostikuar me kancer – nisën të kërkonin informacion dhe të përdornin këto substanca, duke ngritur një pyetje të rëndësishme: A mund të kenë ivermektina dhe fenbendazoli rol real në trajtimin e kancerit?
Sipas Ahmed Elbediwy, profesor i Biologjisë së Kancerit dhe Biokimisë Klinike, si edhe Nadine Wehbe, profesore e asociuar e Gjenetikës dhe Biologjisë Molekulare në Kingston University, përgjigjja aktuale e shkencës mbetet e kujdesshme: nuk ka prova të mjaftueshme klinike që tregojnë se ivermektina shëron kancerin tek njerëzit.
Ivermektina është një ilaç i njohur dhe i aprovuar për trajtimin e infeksioneve parazitare. Disa studime laboratorike dhe eksperimente në qeliza apo modele shtazore kanë treguar potencial të mundshëm antikancerogjen. Por ekspertët theksojnë se rezultatet pozitive në laborator nuk do të thonë automatikisht se i njëjti efekt ndodh edhe te pacientët me kancer.
Në mjekësi, ekziston një dallim i madh mes një eksperimenti laboratorik dhe një trajtimi të sigurt e efektiv për njeriun. Shumë substanca japin rezultate premtuese në qeliza, por dështojnë në prova klinike sepse ose nuk funksionojnë te njerëzit, ose kërkojnë doza që mund të jenë toksike dhe të rrezikshme.
Shqetësim edhe më i madh ngre fenbendazoli, një ilaç që përdoret kryesisht në mjekësinë veterinare dhe nuk është i aprovuar si terapi antikancerogjene për njerëzit.
Një studim i publikuar në JAMA Network Open raportoi se pas deklaratave të Mel Gibson, përdorimi dhe kërkimet për ivermektinën dhe fenbendazolin u rritën ndjeshëm në SHBA. Sipas të dhënave, interesi tek pacientët me kancer ishte mbi 2.5 herë më i lartë krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit 2024.
Ekspertët paralajmërojnë se problemi nuk lidhet vetëm me përdorimin e barnave të paprovuara, por edhe me faktin se disa pacientë mund të vonojnë ose të braktisin trajtime me efikasitet të provuar, si kirurgjia, kimioterapia, radioterapia, imunoterapia apo terapitë e targetuara.
Mesazhi i specialistëve është i qartë: një hipotezë shkencore nuk është e njëjta gjë me një terapi të konfirmuar.
Ndërsa kërkimet mbi ivermektinën dhe substanca të tjera vazhdojnë, deri më sot ajo nuk konsiderohet një trajtim i aprovuar për kancerin. Për këtë arsye, mjekët këshillojnë që pacientët të mos mbështeten në dëshmi personale apo deklarata virale në internet, por të konsultohen gjithmonë me onkologun e tyre për çdo vendim mbi trajtimin.
Shkenca vazhdon të kërkojë përgjigje, por deri atëherë, kujdesi dhe trajtimet e bazuara në prova mbeten rruga më e sigurt për pacientët me kancer.
